Adalet Terazisi

Bir terazinin iki kefesi vardı meydanda, Biri altınla ağırdı, biri sessiz duayla. Kalabalık değer biçti parlayan taşlara, Hakikat bekledi kimsenin görmediği yanda. Sonra bir çocuk geldi, elinde ekmek, Bölüştü lokmasını; sustu bütün gürültü, gerek. Dünya, en doğru ölçüyü o anda buldu: Adalet, insanı insana yakın etmek.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 46 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Nasır Hüsrev Şiirleri

Tüm Nasır Hüsrev şiirleri →