Aşk ile İlgili Şiirler

Sen gülünce akşamın rengi değişir Kırgın saatler usulca susar Bir tek bakışın yeter İçimde bahar yeniden başlar

Aşk, avuçlarımda sakladığım sıcaklık Sesin değince çoğalan bir sabah Uzak olsan da kalbimin kıyısında Bana hep yakın duran bir rüya

Adını anınca içimde bir pencere açılır Gün, yüzünün ışığıyla yumuşar Sana varan her düşünce Kalbimde sessizce çiçeklenir

Gözlerin değdiğinde dünyaya Rüzgâr bile yönünü değiştirir İçimde saklanan bütün güzellik Seninle bir anlam kazanır Bir gün yollarımız kesişmese bile Hatıran yanımda yürür Çünkü gerçek sevgi, uzaklarda bile İnsanın kalbine ışık sürer

Sesini duymadığım günlerde Ev sessizliğini sana benzetir Bir fincan çayın buğusunda Yüzün yeniden belirir Sevmek bazen beklemekmiş Bunu senden uzakken öğrendim Kalbim ağırlaşmadı hiç Çünkü seni düşünerek güçlendim

Bir yol çizdim içimde sana doğru Taşları sabır, gölgesi umut Her adımda adın çoğaldı Her susuşta sevgim duyuldu Gece, omzuma ağır bir örtü serdi Ben yine seni düşündüm yıldızlara karşı Uzaklık yalnızca yolları büyüttü Kalbim seni buldu aynı yerde

Seninle konuşurken zaman Kendine başka bir akış bulur Cümlelerim sadeleşir birden Kalbim en doğru sözü kurar Birlikte yürüdüğümüz sokak Şimdi anılarla aydınlanır Adımlarımızın bıraktığı iz İçimde hâlâ sıcak durur Aşk, büyük sözlerden önce Birinin yanında huzur bulmaktır Sen yanımdayken anlıyorum Mutluluk bazen susmaktır

Akşam inerken gökyüzüne Sana söyleyemediğim sözler İçimde küçük ışıklara dönüşür Ve sessizce sana yönelir Bir mektup yazsam gecenin içine İlk satırında adın olur Son satırına geldiğimde Özlemim kâğıttan taşar Kavuşmanın düşüyle yaşarım Her gün biraz daha sabırlı Seninle başlayacak sabaha Kalbim şimdiden uyanık

İlk karşılaşmamızdan kalan Küçük bir şaşkınlık var içimde O günden beri her güzellik Sanki sana açılan bir kapı Sabahın serinliği yüzüme vurur Adını getirir uzak bir kuş Ben, kalbimin en aydınlık yerinde Sana ayırdığım düşü korurum Yarınlar ne getirir bilinmez Yollar bazen sessizce uzar Ama sevgin içimde kaldıkça Hiçbir gece bütünüyle karanlık olmaz

Gelişin, uzun bir kışın ardından Toprağa dokunan ilk yağmurdu İçimde kapanmış ne varsa Birer birer yeniden açıldı Senin yanında öğrendim Sevincin de emek istediğini Bir bakışınla çoğalan günleri Bir ömür saklamak istediğimi Bazen küçük bir tartışma Büyür, aramıza gölge salar Yine de kalbim bilir seni Kırgınlık sevgiyi aşamaz Şimdi aynı göğe bakarken Dileğim ne büyük ne uzak Elin elimde kalsın yeter Aşk, bize böyle tamamlanacak

Bir akşamüstü karşıma çıktın Sokaklar sesini dinledi O günden sonra içimde Her yol sana çevrildi Gülüşün, yorgun günlerime İnce bir serinlik bırakır Seninle bölüşülen bir sessizlik En uzun konuşmadan anlamlıdır Uzaklara gittiğin zamanlar Penceremde bekleyen gökyüzü Bana seni anlatır durur Mavi, özlemin rengi olur Dönüşünü beklemek bile Sevmenin başka bir biçimi Kalbim kapısını açık tutar Çünkü sen, evimin sıcaklığısın

Aşkın ilk sesi duyulduğunda Dünya bir anlığına yavaşladı Bakışların değdi gözlerime İçimde yeni bir mevsim başladı Sonra günler birbirine bağlandı Küçük sevinçler büyüdü Birlikte içilen kahvelerde Koca bir hayat göründü Bazen yalnızlığın kıyısında Adını fısıldadım geceye Sesim sana ulaşmasa bile Kalbim dönmedi geriye Özlemek, seni eksiltmedi Aksine yerini belirginleştirdi Her uzaklıkta anladım Sevgin içimde derinleşti Şimdi yarına bakıyorum Elimde senin sıcaklığın Aşk, iki kalbin aynı anda Umut etmeye başlamasıdır

Sabahın ince aydınlığında Uyandım senin düşünle Dün gece yarım kalan düşler Tamamlandı gülüşünle Birlikte geçilen yolların Her taşında anı saklı Bazen bir ağaç gölgesinde Bazen yağmur altında aklımda Sana söylemediğim şeyler Dilimde değil, gözümde durur Kalbini dinleyen bir insan Sessizliğimden beni bulur Yıllar değişse de sevgim İlk günkü şaşkınlığı taşır Seninle paylaşılan zaman İçimde çoğalan bir ışıktır Eğer bir gün yorulursak Birbirimize yaslanalım Aşk, uzak bir masal değil Yan yana kurduğumuz yarın olsun