Burdur ile İlgili Şiirler

Burdur’da gün, göl mavisiyle uyanır Akdeniz’den ince bir sıcaklık süzülür Salda’nın kıyısında susar bütün telaş Bir şehir, kalbimde ışık diye büyür

Göller yöresinde akşam ağır ağır iner Burdur’un taş yolları sessizce parlar Uzakta bir kuş kanadını suya değdirir Memleket dediğin, böyle derinden çağırır

Burdur sabahında serin bir koku vardır Pencerelerde güneş, damlarda ince çiy Salda Gölü uzaklardan bembeyaz parlar İçimde yeşeren eski bir sevinç gibi Akdeniz rüzgârı değince yamaçlara Şehrin sesi yumuşar, gölgeler uzanır Göller yöresinin engin sessizliğinde İnsan kendi yurdunu yeniden tanır

Bir yol kıvrılır, ardında Burdur kalır Tarlalar akşamın bakır rengine bürünür Salda’nın duru yüzü geceyi dinler Ay, suyun üzerinde ağır ağır yürür Sokaklarda tanıdık bir ekmek kokusu Eski bir kapının önünde çocuk sesleri Akdeniz’in aydınlığı düşer avlulara Şehir, hatıralarla ısınır geceleri

Burdur’da sabahı horozlar haber verir Göl kıyısında otlar rüzgârla eğilir Uzak tepelerde günün rengi açılır Şehir, yeni bir düş gibi belirir Salda Gölü saklar göğün mavisini Kıyısında taşlar, suya masal anlatır Göller yöresinin sessiz genişliğinde Bir avuç huzur insanı sarar Akdeniz’den gelen ışık vurur evlere Pencerelerde sıcak bir öğle bekler Burdur adı anılınca içimde Uzaklık bile yurduma döner

Bir akşamüstü iner Burdur’un üstüne Sarı ışık dolaşır dar sokaklarda Gölgesini uzatır eski bir dut ağacı Hatıralar uyanır kapı aralarında Salda’nın beyaz kıyısı parlar uzakta Suyun sesi karışır serin havaya Göller yöresi, uçsuz bir tablo gibi Sessizliğini bırakır ruhuma Gece olunca yıldızlar çoğalır Akdeniz esintisi perdeyi kaldırır Burdur, kalbimde saklı bir türküyle Her dönüşümde beni yeniden karşılar

Burdur’a varınca yol yavaşlar biraz Dağların ardında mavi bir göl görünür Kavakların yaprakları ses verirken Şehrin kalbi usulca duyulur Salda Gölü, göğü avuçlarında taşır Beyaz kıyılar güneşe karşı parlar Bir çocuk gülüşü kadar temiz suyu Yorgun düşünceleri kıyıda bırakır Göller yöresinde akşam serinliği Bozkırın sessizliğine renk katar Uzak köylerden yükselen dumanlar Günün yorgunluğunu göğe anlatır Akdeniz ışığı düşerken çatılara Burdur gecesi başka türlü parlar İnsan nerede olursa olsun bu şehri İçinde taşıdığı yerden tanır

Bir sabah Burdur’un meydanına çıktım Çeşme başlarında suyun sesi vardı Eski duvarlara vuran aydınlıkta Geçmişten kalan sıcak bir iz vardı Yolum Salda’nın kıyısına uzandı Beyaz taşlar ayaklarımda parladı Suyun duruluğuna bakarken anladım Bazı güzellikler susarak anlatılır Göller yöresi akşamı geniş ve sakindi Ufuk, mor dağların ardında dinlendi Rüzgâr, sazlıkların arasından geçip Şehrin bütün yorgunluğunu dindirdi Akdeniz’den kalan yumuşak bir sıcaklıkla Burdur gecesi kapıları örttü Ben ayrılırken bir ışık kaldı içimde Bu ışık, dönüş yolumu gözetti

Burdur’a giden yollar kıvrıla kıvrıla Dağların arasından ovaya iner Güneş, toprakta altın izler bırakır Her virajda yeni bir manzara belirir Salda Gölü uzaktan sessizce çağırır Beyaz kıyılarında gökyüzü dinlenir Bir bulut süzülür duru sulara Dünya, o anda daha sade görünür Şehir içinde akşam hazırlığı başlar Fırınlardan sıcak ekmek kokusu yayılır Pencerelerde ailelerin ışığı yanar Burdur, kendi sıcaklığıyla sarılır Göller yöresi geceye hazırlanırken Sazların üstünde ay ışığı gezinir Uzakta bir tren düdüğü duyulur Yolculuklar eski özlemleri diriltir Akdeniz’in aydınlık soluğu altında Burdur, sabra benzeyen bir güzellik taşır Adını anınca içimde bir kapı açılır Yurdum, o kapının ardında yaşar

İlkbahar gelince Burdur’un tepelerine Dağ çiçekleri renk renk yayılır Kırlangıçlar alçaktan uçarken gökte Toprak, yağmur kokusuyla canlanır Salda Gölü sabahı başka güzeldir Suyun yüzü ince bir ışıkla parlar Kıyıda yürüyen her insanın içinde Sessiz bir hayranlık uyanır Göller yöresinin açık ufuklarında Rüzgâr, otların başını okşar Bir yanda mavi, bir yanda yeşil Burdur kendini manzaraya yazar Akdeniz’den süzülen ılık havayla Sokaklar gün boyunca canlı kalır Yaşlı bir çınarın gölgesinde Şehrin geçmişi bugünle konuşur Akşam iner, göller kararır yavaşça Uzak evlerde lambalar yanar Burdur, gönlümde sönmeyen bir ocak Her hatırlayışta yeniden parlar