Dede ile İlgili Şiirler

Gülüşünle ısınır serin günüm Yanında küçülür bütün hüzün Bir çift sözün yeter yol bulmama Dede, sensin gönlümde güzel yönüm

Cebinden çıkardı küçük bir şeker Çocuk kalbim sevinçlere değer Yıllar geçse de değişmez yerin Adını duyunca içim ışık çeker

Pencerende uyuyan ikindi Sohbetine sessizce katılırdım Bir fincan çayın kenarında Dünyayı senden dinler, şaşırırdım Şimdi elimde kendi anahtarım Yine senden öğrendiğim bir şey var İnsanı yolda tutan en sağlam güç İyi kalmaya çalışan bir vicdan var

Avlunun taşlarında izim durur Kovandaki arılar gibi yazım durur Sen bir hikâye açınca akşamdan Çocukluğum kapında yeniden kurulur Uzakta olsan bile bilirim seni Bir nasihat bekler eski günlerimi Düşünce kaldıran görünmez elin Hâlâ sarar yorgun kalbimi

Kahverengi hırkan omzunda Gazete katlı dururdu yanında Ben kapıdan girer girmez Bir gülümseme açardı odanda Kırık oyuncağımı onarırken Sabırla anlatırdın her işi Dikiş tutan o nasırlı parmaklar Bana öğretti özenli oluşu Bugün kendi evimde akşam iner Bir sessizlik camlara değer Seni hatırlayınca anlarım İnsanı yaşatan güzel izler

Pazar dönüşü filelerinde Kokular taşınırdı ellerinde Bir elma seçip bana uzatır Neşe bırakırdın evin içinde Saatin her vuruşunda sanki Geçmişten bir kapı açılırdı Sen konuşurken en uzak yıllar Odanın ortasına yaklaşırdı Bir gün saçlarıma aklar düşse Sesin içimde yol gösterse Dede, senden kalan o sakinlik Fırtınalı günlerde beni örtsün

Sen bilirdin yağmur başlamadan Pencereden göğü uzun uzun süzerdin Ben korkuyla sana yaklaşınca Bulutları bile güldürürdün Sofrada bölünen sıcak ekmekte Paylaşmanın sırrını gördüm Az konuşup çok şey anlatan Bakışından insanlığı öğrendim Eski ceketin cebinde Bir anahtar, birkaç kâğıt vardı Bense o küçük ceplerde Kocaman bir dünyanın saklandığını sanırdım Şimdi hangi kapıyı açsam İçimde senden bir iz belirir Dede, bana bıraktığın iyilik Her gün başka bir kalbe değinir

Kış akşamı camlarda buğu Odanın içinde tarçın kokusu Sen tahtaya bir oyun çizerdin Şenlenirdi evin sessiz uykusu Bazen yenilirdim sana bilerek Gülüşün yükselirdi tavana Sonra elimi omzuna koyup Cesaret verirdin her çocuğa Çalışkanlığın duvarlarda değil Davranışlarında görünürdü Bir işi hakkıyla yapmanın Güzelliğini kalbim öğrenirdi Şimdi bu şiir küçük bir selam Yıllara uzattığım ince dal İyi ki benim dedem oldun Varlığınla çoğaldı içimdeki bahar

Bir sonbahar günü tepelerde Yaprak sayardık ağır ağır Sen her ağacın başka bir dili Olduğunu söylerdin, inanırdım Kırmızı atkın boynunda Elinde eski deri çantan Bana dünyanın büyüklüğünü Anlatırdın dar bir patikada Bir çeşme başında durunca Suyu önce kuşlara bırakırdın Küçük bir canlıya gösterdiğin özen Bana sessiz dersler anlatırdı Yıllar sonra tek başıma yürürken Aklıma gelir o uzun yol Adımlarım şaşsa da içimde Senin sakin sesin olur pusula Dede, senden kalan hatıra Bir sandıkta saklanan eşya değil İnsanlara iyi davranma gayreti Ömrümün en değerli payıdır

Sabah erken çalar kapıyı Elinde taze simit kokusu Uykumun içinden çıkarırdın Güneşli bir günün duygusunu Mahalle yolunda yürürken Herkese selam verirdin Bir ismi unutmayan kalbinle Koca sokağı evin bilirdin Bana eski bir defter verdin Kenarları kıvrılmış, sararmış İçindeki kısa notlarla hayat Sessizce önüme serilmiş Bayramlarda ütülü gömleğin Aynada özenle dururdu Elini öptüğüm o anda Evimizin sevinci çoğalırdı Bugün büyüyen ellerimle Sana uzanır içimdeki ses Dede, adını taşıyan sevgi Benden sonra da sürsün nefes