Yalova ile İlgili Şiirler

Marmara kıyısında bir sabah açılır, Yalova, içime serinlik saçılır. Dallar denize eğilir usulca, Adın kalır günün en güzel ucunda.

Çınar gölgesinde dinlenir yolum, Termalden yükselir ılık bir soluk. Kıyıda martılar göğe savrulur, Yalova, kalbimde ışıkla durur.

Sahile vuran dalga, taşlara masal söyler, Uzakta beyaz tekneler akşamı böler. Yalova’nın yeşili suya karışırken, İnsan kendi sesini bulur bu şehirde. Termal suların buğusunda sabır var, Yorgun düşüncelere yumuşak bir bahar. Bir akşam iner, çınarlar susar, Marmara’nın mavisi içimde yaşar.

Sabah vapurundan süzülür aydınlık, Kıyıda taşlar parlar, gökyüzü tanıdık. Dar sokaklar ekmek kokusuyla uyanır, Şehir, yeni güne sessizce hazırlanır. Akşam olunca deniz mora bürünür, Bahçelerde eski bir şarkı görünür. Yalova, uzaklarda kalsa bile, Bir ev sıcaklığı bırakır gönülde.

Marmara’nın kıyısında ince bir çizgi, Güneşle parlar şehrin denize değdiği. Kıyı boyunca yürür ayak seslerim, Yalova’yı dinler susan cümlelerim. Termal sular tüter taş duvarlarda, Çam kokusu dolaşır serin havalarda. Bir yorgunluk çözülür omuzlarımdan, İçimde bahar büyür o sıcaklıklardan. Akşam, pencerelere turuncu vurur, Kuşlar yeşil dallarda yerini bulur. Şehrin adı değil yalnızca hatıra, Yalova, gönlümde açılan bir kapı.

Kıyıda köpüklenir sabahın sesi, Denize karışır çocukların neşesi. Martılar dönerken göğün üstünde, Yalova gülümser mavi bir örtüde. Yol kenarında çınarlar nöbette, Gölge serper geçen her bisiklete. Bir yaprak düşer, zaman yavaşlar, Şehrin huzurunda kalp ferahlar. Gece, Marmara’ya yıldızlar serper, Uzak ışıklar su üstünde gezer. Yalova, sessizce büyüyen bir duygu, Her dönüşte yeniden bulunan uyku.

İskelede bekler günün ilk ışığı, Deniz taşır kıyıya tuzlu bir şarkıyı. Uyanır dükkânlar, açılır kepenkler, Yalova’da sabah, içten gülümser. Yeşil tepelerden iner serin rüzgâr, Bahçelerde bülbül, dallarda bahar. Bir sokak başında karşılaşır insan, Şehir büyür küçük selamlaşmalardan. Termal suların buğusu yükselir, Yorgun gönüllere sessizlik ekilir. Taşların üstünde dinlenir zaman, Ilık bir huzur kalır avuçlarımda. Gün biter, kıyıda kızıl bir perde, Marmara susarken ışıklar nerde. Yalova, gecenin koynunda parlar, Kalbimde uzun bir yolculuk başlar.

Bir vapur düdüğü böler sabahı, Kıyıya bırakır yolcunun ahını. Denizle buluşur gökyüzü burada, Yalova uyanır mavi sularda. Çınarların altında ağırdır adım, Her gölgede saklı çocukluk tadım. Kuş sesleri sarar taş kaldırımları, Rüzgâr okşar eski duvarları. Termalden yayılan bu nazik buğu, Dindirir içimde biriken yorgunluğu. Suyun sıcaklığında çözülür keder, İnsan kendisine yeniden döner. Akşam kıyısında susar kalabalık, Ufukta birikir pembe aydınlık. Yalova, adını söyler dalgalar, Bende senden kalan güzel duygular.

Marmara kıyısında başlar gün, Sulara vurur altın renkli hüzün. İskelede bekler sessiz tekneler, Kente yumuşakça dokunur güneşler. Yolların iki yanı ağaçla dolu, Her viraj saklar başka bir yolu. Çınarlar gökyüzüne uzanırken, Yalova yeşerir kendi içinden. Termal suların tüten nefesi, Toplar dağılmış düşünceleri. Bir avuç sıcaklık, bir parça sükûn, Gönle açılır görünmez bir korun. Kıyıda çocuklar taş sektirirken, Martılar süzülür rüzgârla giderken. Şehrin neşesi yayılır suya, Gülüşler karışır akşam kokusuna. Gece, ışıklarını denize dizer, Ay, dalga üstünde incece gezer. Yalova, bir anı gibi kalır, İnsan uzaklaşsa da içinde yaşar.

Sabahın serinliği iner yollara, Çiğ taneleri konar yeşil dallara. Uzakta Marmara parlar durmadan, Yalova seslenir sessiz limandan. Bir fırın kokusu sarar sokağı, Kaldırım taşında günün ilk ayağı. Esnaf selam verir geçen herkese, Şehir yakın gelir sade neşesiyle. Tepelerde çamların kokusu derin, Gölgelerde saklı bir öğle serin. Rüzgâr yapraklarla konuşur uzun, Doğa burada olur insana komşu. Termal suların çevresinde akşam, Buğuyla yumuşar taş, ağaç ve zaman. Yorgunluk geride kalır usulca, İçimde çoğalır dingin bir duygu. Sonra kıyıda gökyüzü kararır, Deniz, ay ışığıyla yeniden parlar. Yalova, bir şehirden fazlası bende, Dönüşü beklenen sıcak bir evde.