Adını Koymadan

Sana bir mektup yazmadım, çünkü bazı sözler kâğıtta daralır. Bir ağacın gölgesine bıraktım onları, rüzgârın okuyabileceği bir saatte. Şimdi her akşam aynı yoldan geçerken ayak seslerimi dinliyorum. Belki insan, kaybettiklerini değil, onlarla kurduğu yeni sessizliği taşır.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 38 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Nura Bazdulj-Hubijar Şiirleri

Tüm Nura Bazdulj-Hubijar şiirleri →