Akşamın Kıyısında

Gün, eski bir kapı gibi ağırlandı içimde Eşiğinde sustu bütün uzak yollar Bir kuş, göğün unutulmuş harflerini Kanadında taşıdı akşama kadar Şimdi odalarda ince bir ışık var Duvarlar kendi gölgelerine eğiliyor Ben, adını koyamadığım bir sessizliğin Kıyısında bekliyorum geceyi