Akşamın Sessizliği

Gün iner, taş duvarlarda solgun bir iz kalır, Uzakta bir kuş döner, göğün sesi azalır, İnsan kendi içine eğilir yavaş yavaş, Akşam, suskun kalplere eski bir sır fısıldar. Bir kandil titrerken dar bir pencere önünde, Hatıralar yürür gecenin serin yönünde, Ne dün bütünüyle uzak ne yarın belli olur, Kalırız ince bir çizginin iki ucunda.