Köy yolunda duran saat, yıllardır aynı saati Gösterir; rüzgâr değişir, gölgeler uzar. İnsanlar geçer önünden, yüzleri başka başka, Fakat kadranında tek bir bekleyiş yaşar. Ben de durdum yanında, elim...
Kıyıya yakın evin kapısı rüzgâra açıktı, İçeride tuz kokusu, eski bir harita vardı. Duvarlarda denizin değişken sesi, Masanın üstünde yarım kalmış bir sabah dururdu. Gece olunca fenerler çoğaldı uzak...
Yol boyunca dizilmiş taşlara dokundum, Her biri başka bir mevsimi saklıyordu. Birinde yağmurun soğuk parmakları, Birinde öğle güneşinin ağır uykusu vardı. Adımlarım çoğaldıkça yol kısalmadı, Sadece s...
Duvarın ardında unutulmuş bir bahçe, Yapraklarla örtülmüş dar bir yol vardı. Her taş, başka bir mevsimden haber verir, Her gölge, kaybolmuş bir adı saklardı. Ben o yolda yürürken ağır ağır, Toprak ay...
Gece inerken şehrin yorgun taşlarına, Bir söz kalır kapanmayan kapılarda. Ne kadar saklasam da içimdeki sesi, Ay ışığı çıkarır onu karanlıklara. Sabah belki başka bir yüz takınacak, Kırık saatler yen...
Dağların ardında bir ateş yanıyor, Dumanı göğün sessizliğine karışıyor. Bir adım daha atsam geçmişten uzağa, Belki kalbim kendi sesini duyuyor. Yollar uzun, taşlar soğuk, gök geniş, Her kayıp insana ...
Gün, bakır bir kap gibi ağır ağır soğur, Penceremde gölgeler, duvara yaslanır. Uzakta bir kuşun son sesi duyulur, İçimde kapanmamış bir kapı aralanır. Gece, yıldızlarını acele etmeden dizer, Her ışık...
Deniz, ufka doğru mavi bir düşünce, Kıyıda kırılır köpüğün dili. Bir gemi küçülür akşamın içinde, Ardında bırakır rüzgârlı günü. Belki her uzaklık başka bir dönüş, Belki yol, varılacak yerden önce. İ...
Camda biriken yağmur, şehri bölüyordu Her damla başka bir yolun iziydi Sokağın ucunda duran eski ağaç Göğe ulaşmanın sessiz biçimiydi Bir çocuk avucuyla buğuyu sildi Uzakta mavi bir çizgi belirdi Dün...
Tarlada eğilen kuru otlar, Aynı anda başka bir şey söyledi. Ben yıllardır bildiğim yolu seçtim, Rüzgâr haritayı elimden aldı. Dönmek yenilmek değildi belki, Bunu ancak akşam anlayabildim. Bazı yollar...
Bir davul sesi düşer yağmurun yanına, çatıların üzerinde yuvarlanır akşam. Her vuruşta başka bir kalp belirir, her susuşta uzak bir ev hatırlanır. Sokak, kendi türküsünü bulur sonunda, ayakkabılar ta...
Köşe başında simitçi, otobüs, yağmur, aynı sabahın farklı yüzlerini taşır. Bir dükkân kepengini kaldırırken şehir, derin bir nefes alır. Köprü altında uyuyan düşler vardır, üstünden geçenlerde acele ...
İçimde bir oda var, penceresi sabaha değil, uzak bir düşüncenin kıyısına açılır. Duvarlarda eski sesler asılı, her biri adımı başka söyler; ben, kapının eşiğinde, kendime yeniden misafir olurum....
Yağmur cama vurdu, evdeki eşyalar sustu. Bir fincanın kenarında akşamın ince gölgesi durdu. Dışarıda şehir yıkanıyordu, içeride anılar çoğalıyordu. Her damla başka bir kapıydı; hiçbirinden geçmedim, ...
Sabah, duvarın kıyısına ince bir ışık bırakır Gece boyunca susan odalar yeniden nefes alır Bir pencere açılır içimde, kimsenin görmediği Ve dünya, adımı söylemeden beni çağırır. Yol uzundur, biliyoru...
Bir meydanda toplanır farklı sabahlar Kimi cebinde ekmek, kimi cebinde soru taşır Yan yana gelince çoğalır bütün sesler Sessizlik bile kendine yeni bir ad bulur. Kimse tek başına tamamlanmış değildir...
Benden önce geçenlerin izleri var taşlarda Bazılarını tanırım, bazıları rüzgâr kadar uzak Her adımda geçmişin yükünü değil yalnızca Bana bırakılmış ışığı da taşırım. Yol, vardığım yerde bitmeyecek bi...
Deniz çekildiğinde kıyıda İnce kabuklar ve yarım cümleler kaldı. Her dalga, söyleyemediğim şeyi Başka bir biçimde geri getirdi. Akşamın çizgisi uzarken ufukta, Sesim taşların arasında yumuşadı. Bazen...
Günün son ışığı, taş duvarlarda yavaşça söner, Sokak lambaları suskun birer nöbetçidir. Bir pencere kapanır; içeride unutulmuş bir saat, Dışarıda ise zaman, kendi izini sürer. Adımlar geçer kaldırımı...
Ev, kıyının üzerinde eski bir soru, Çatısında tuz, kapısında rüzgâr. Her dalga başka bir cümle taşır, Hiçbiri tamamlanmaz. İçeride bir lamba yanar, Karanlığa karşı küçük ama kararlı. Deniz uzaklara a...