Bir taş koydum cebime, yolun ağırlığını unutmamak için. Her adımda başka bir ben eski kapıların önünden geçti. Akşam olduğunda vardığım yer, başladığım yerden farklı değildi. Ama içimde bir kapı açıl...
Bir duyguyu adlandırmadan da onunla aynı odada yaşayabilirsin. Bazen suskunluk yaklaşır yanına, bir sandalye çekip oturur. Ne aşk dersin ona ne ayrılık, sadece içindeki yerini bilirsin. Gün biter, ka...
Meydanın taşları güneşte ısınıyor, her birinde başka bir çağın izi. Sessiz ayak sesleri geçiyor üzerlerinden, unutulmuş bir kalabalığın gölgesi gibi. Bir duvarın çatlağında yeşeren ot, yıkıntının içi...
Bir çocuk koşar, rüzgâr peşinde, avuçlarında kırık bir güneş. Eski kapılar gıcırdar sevinçle, her evden başka bir hikâye yükselir. Pazar yerinde sesler çoğalır, renkler birbirine omuz verir. Sokak, y...
Akşam, tepelerin omzuna sessizce iner, Günün son ışığı taşlarda dinlenir. Bir kuş, görünmeyen yollara kanat açar; ufuk, içimizde kapanmayan bir kapıdır. Ben o kapıda bekleyen ince gölge, uzaktan gele...
Akşam, eski bir valizin içinde katlanmış haritalar gibi duruyor; her yol, başka bir eve açılan sessiz bir kapıyı gösteriyor. Bir pencere yanıyor uzakta, kim bilir hangi sofranın üstünde; insan bazen ...
Yağmur, kaldırımları yıkadı, şehir yeni bir yüz takındı. Çatılardan düşen son damlalar, sabahın ince sesine karıştı. Bir çocuk su birikintisine baktı, gökyüzünü kırılmış sandı. Oysa her parça, başka ...
Bir söz çıkar ağızdan, sonra odaları dolaşır sessizce. Kimi zaman bir pencere açar, kimi zaman duvar örer geceye. İnsan, söylediği kadar söylemediğiyle de yaşar. Gölgesi uzayan her cümlenin ardında b...
Pencereyi araladım, şehir içeri girdi, uzakta bir tramvay, uykusunu sürükledi. Masanın üzerindeki saat sustu birden; zaman, karanlıkta kendine yer aradı. Sokağın taşlarında ince bir yağmur vardı, her...
Masanın üstünde kapanmamış bir kitap, Yanında soğumuş bir fincan ve gölge; Duvar, gün boyunca biriktirdiği ışığı Şimdi usulca geri verir odaya. Kimse gelmez, yine de kapı dinlenir, Perde kıpırdar, dı...
Söylenmemiş sözler masada kaldı, Mürekkep kurudu, lamba titredi; Bir cümle, tamamlanmadan önce Kendi sessizliğine çekildi. Dışarıda yıldızlar yer değiştiriyordu, Kimse gökyüzünün yükünü bilmiyordu; B...
Bir kıyı çizgisi boyunca adını unutan taşlar dizildi. Deniz, susmanın başka bir biçimiydi. Avuçlarımda eski bir ses taşıdım, yol boyunca kimseye göstermedim. Akşam, kapısını içeriden kapattı....
Dallar çıplak, fakat bahçe suskun değil Karın altında derin bir hazırlık var Kuru yaprakların arasında saklanan tohum Baharın adını kimseye söylemeden taşır Ben de beklerim, acele etmeden Soğuk günle...
Bir çan sesi geçti akşamın içinden Nereden geldiğini kimse bilmiyordu Ses, boş evlerin ve kapalı yolların Üzerinde görünmez halkalar kuruyordu Bir an durdu bütün telaş Rüzgâr bile yönünü değiştirdi S...
Akşam, taş duvarlara ince bir gölge bırakır Bir pencere kapanır, biri hâlâ açık kalır Sokak lambaları nöbet değiştirirken Kent, adını unuttuğu insanları hatırlar Bir meydanda ayak sesleri çoğalır Kim...
Sabah, kapının eşiğine serin bir ışık bıraktı Henüz kimse uyanmamıştı kentte Duvarlarda geceye ait gölgeler İnce bir su gibi geri çekildi Eşiği geçince değişmedi yollar Yalnızca gözlerim başka türlü ...
Deniz, kapının önünde bekler, Her dalga başka bir haber taşır. Evde eski bir sandalye, Pencerede solgun bir sabah vardır. Gidenlerin ardından kalan şey Ne ayak izi ne de son sözdür; Bir fincanın kena...
Bir harita serdim masaya, kıyıları sessiz, Her çizgi başka bir korku, her liman biraz belirsiz. İnsan, bilmediği yere kendi gölgesini taşır, Sonra gölgesini ülke sanıp bayraklar açar. Denizler çekild...
Çanlar sustu, taş duvarlar dinledi, Bir ses yükseldi ama adı söylenmedi. Doğruyu anlatmak kolaydı kürsüde, Zor olan onu yaşamaktı şehirde. Yağmur indi eski merdivenlere, Sözler karıştı çamura, ayak i...
Dolabımda geceleri bir ses uyanır, Tahta raflarda usulca gezinir. Ne korkunç bir ejderhadır ne de hırsız, Sadece unutulmuş bir düşü hatırlatır. Kapıyı açınca sessizlik kaçar, Askılar sallanır, çorapl...