Masanın üstünde kapanmamış bir kitap, Yanında soğumuş bir fincan ve gölge; Duvar, gün boyunca biriktirdiği ışığı Şimdi usulca geri verir odaya. Kimse gelmez, yine de kapı dinlenir, Perde kıpırdar, dı...
Gece, kasabanın üstüne inerken Bir ışık yanar içimde. Ne kalabalığın sözü söndürür onu, Ne de korku, kapatabilir önünü. Bir adım atılır sessizce, Yol henüz adını bilmez. İnsan kendi gerçeğine yürür, ...
İlkbahar, toprağa yeşil bir not düşer, Yaz, gölgeleri derinleştirir. Sonbahar, dallardan cümleler indirir, Kış, hepsini beyazda biriktirir. Ben her mevsimde başka biriyim, Ama aynı göğe bakarım. Deği...
Her şehir bir soru bıraktı ardımda, Her liman başka bir sabah açtı. Yol uzadıkça anladım: İnsan, kendinden uzağa gidemezmiş aslında. Defterimde eksik haritalar var, Kenarlarında rüzgârın sesi. Öğrenm...
Kesin sandığım taşları kaldırdım, Altlarından başka sorular çıktı. Dünya, kapalı bir sandık değil, Her bakışta yeniden kurulan bir yapıydı. Şüphe, yıkmak için değil, Daha sağlam bir temel aramak için...
Aynı yağmur iner farklı çatılara, Aynı rüzgâr dokunur her yaprağa. Bir başkasının sesini dinleyen, Kendi kalbinde yer açar dünyaya. Bahçeler tek renkle güzelleşmez, Çiçekler yan yana öğrenir baharı. ...
Sokaklar birbirini tanımaz burada, her köşe başka bir ihtimali saklar. Duvarlarda yön gösteren işaretler değil, unutulmuş karşılaşmalar vardır. Bir kapı açılır, içeride yol başlar; bir ses duyulur, ş...
Yol, ayaklarımızdan önce bilirdi Hangi taşta duracağımızı. Biz geçip giderken ardımızdan Tozla konuşurdu uzaklık. Bir kavşakta bıraktım eski sesimi, Başka bir yöne döndü içimdeki nehir. Varılacak yer...
Bazen yol görünmez, taşlar karanlık, Adımlar tereddüt, gökyüzü uzak. İçimizde yanan küçük bir aydınlık, En uzun gecede gösterir ancak. Ne yalnızız bütünüyle ne de eksik, Her kalpte başkalarından kala...
Bir avuç kum geçti parmaklarımdan, her tanede başka bir mevsim vardı. Yolcu, kendi sesini dinleyerek gölgelerin ardında ilerledi. Kervan uzaklaştı, izler silindi, gökyüzü mavisini yola serdi. Zaman, ...
Deniz çekildi, taşlar kaldı Her taşta başka bir suskunluk Uzakta bir çocuk çağırdı dünyayı Sesi kıyıya değmeden söndü Ben cebimde küçük bir sabah taşıdım Isınsın diye ellerim, korkmasın diye yol Gün ...
Yollar uzadı, mevsimler değişti, Ayakkabılarda uzak şehirler birikti. Bir evin kapısı hâlâ aynı yerde, Fakat eşiğinde bekleyen kişi değişmişti. Dönüş, yalnızca geri gelmek değil, Kendine başka gözler...
Gece, karşı evin camında küçük bir ışık, Kimin beklediğini bilmeden içimi ısıtır. Şehir susar; yalnızca kaldırımlar konuşur, Adımların yankısı eski bir mektup gibidir. Her pencere başka bir hayatı gö...
Uzun süre sustum, sözlerim başkasının cümlesiydi. İçimde büyüyen boşluk, bir gün kendi sesini buldu. Şimdi sessizlik bile farklı, beni saklamıyor, dinliyor. Karanlığın ortasında kendime doğru yürüyor...
Kalabalıklar geçer, adlar silinir, Sokaklar akşamın kül rengine bürünür. İnsan, kendinden uzaklaştığı her yerde Bir başka yüzün içinde uyanır. Sonra durur, sessizliğe eğilir, Kendi sorusunu ilk kez i...
İçimde sessiz bir kapı var, anahtarı gün ışığında değil. Bir adım atınca duyuyorum, uzak bir benliğin ayak sesini. Duvarlarda eski yüzler beliriyor, her biri benden bir parça taşıyor. Kendime vardığı...
Bir sandalye durur odada, kimse oturmaz, yine de bekler. Söylenmeyen cümleler gelip onun çevresinde toplanır. İnsan kendini anlatırken bazen başka birine dönüşür. Sessizlik dikkatle dinler, cevabı ka...
Ayna yüzümü bölerek gösterir, her parçada başka bir sabah. Birinde korku, birinde merak, birinde unutulmuş bir çocuk var. Parçaları birleştirmeden de insan kendini tanıyabilir. Çünkü ruh, bütün görün...
Yol, cebimize harita koymadı, Sadece taşları ve yağmuru gösterdi. Her dönemeçte başka bir yüzle, Kendimize çıkan kapılar verdi. Şimdi geriye bakan gözler bilir: Uzaklık, yalnız mesafeden değildir. İn...
Deniz çekildi, taşlar göründü; her biri başka bir susuştu. Uzakta bir tekne küçüldü, gökyüzü boşluğunu büyüttü. Ben kıyıda, avuçlarımda rüzgâr, bir sesin izini tuttum. Giden her şey dönmezdi belki, a...