Henüz söylenmemiş bir cümle gibi bekler içimizdeki güç. Bir tohum, toprağın karanlığında geleceği saklar. Kendine kulak veren kişi, başkalarının çizdiği sınırı aşar. Uzak bir hedef değil, günün içind...
Bir aynaya bakar gibi değil, bir nehri dinler gibi tanı kendini. Değişen yüzünün altında uzun bir yol akmaktadır. Ne tamamlanmış ne de eksiksin; her gün yeniden biçimlenen bir anlam. Kendine vardığın...
Eski aynada duran yüzüm, bana dünden kalan bir soruydu. Cevap vermek yerine bekledim; bekleyiş, içimde yeni bir kapıydı. Kırılmadı geçmiş, yalnızca sustu, ben geleceğe başka gözle baktım. İnsan bazen...
Büyük cevaplar çekilir bazen, odada yalnızca saat kalır. İnsan, sessizliğin içinde kendi sorusunu ilk kez duyar. Anlam hazır bir taş değildir, yürürken avuçta ısınır. Bir başkasına uzanan el, karanlı...
Bir kapı kapanır, sesler uzaklaşır, İçimde susmayan küçük bir soru kalır. Gece, adını bilmediğim bir yola benzer; Yine de ayaklarım yönünü arar. Cevap gökte asılı değildir belki, Bir başkasına uzanan...
Yorgun yüzler geçer yanımızdan, Her biri görünmeyen bir hikâye taşır. Bir bakış, bir sandalye, bölüşülen ekmek Dünyayı kısa süreliğine onarır. İnsan tek başına güçlü görünse de Kalbine ulaşan bir ses...
Omuzlara konan yük her zaman taş değildir; bazen söylenmemiş bir sözdür. Yol uzar, adımlar yorulur, yine de bir başkasının sabahı için kapıyı açık bırakırız....
Aynı yöne bakan gözler aynı şeyi görmek zorunda değil; farklı sesler yan yana gelince sessizlik bile daha güçlü değil mi? Bir masa etrafında çoğalır sorular, umutlar, eller; birinin açtığı kapıdan ba...
Bir duygu geçer içimizden, adı konmamış bir yağmur gibi. Kalbin kıyısında bekler anlam, bir adım yaklaşınca görünür. Kendimizi dinlediğimiz yerde başlar en uzun yolculuk. Bir başkasının gözlerinde bu...
Senin cümlen kıyıda kaldı, benim sessizliğim karşı kıyıda. Aramızda görünmeyen bir su, üstünde geçmemiş sorular vardı. Bir adım attım sesine doğru, taşlar başkasının acısından örülü. Köprü kurulduğun...
Kızgınlık kırmızı bir kapı, korku solgun bir koridor. Sevinç, perde aralığından sızan beklenmedik bir gün ışığı. Hiçbir renk sonsuza dek kalmaz, her duygu yerini başka birine bırakır. İnsan, içindeki...
Başkalarının çizdiği yollar düz görünür uzaktan. Fakat her iz, başka bir ayağın hikâyesini taşır. Pusulanı göğsünde taşı, rüzgâr değişse de dinle. Kendi haritanı çizerken varacağın yer sensin yine....
Kalabalık yönleri çoğalttığında, İçinde sessiz bir kuzey belirir. Başkasının sesine kapılmadan, Kendi soruna verdiğin cevap büyür. Her durak bir kayıp değildir, Bazen beklemek yolu berraklaştırır. İn...
Başkasının yıldızını ölçme kendinle, Her göğün kendine ait bir gecesi var. Karanlık, eksiklik anlamına gelmez; Bazen ışık içeriden doğar. Elindeki küçük iyiliği büyüt, Bir bakış, bir söz, bir sabırla...
Başkasının adımlarından önce, Kendi sesini dinle biraz. Her insanın içinde saklı, Adını bekleyen bir pusula var. Yol bazen taşlı, bazen dar, Ama seçim senin elinde. Hedefe varan uzun yollar, Başlar c...
Tek bir damla olduğumu sanırken yağmurun sesini duydum. Her düşüşte başka bir damlayla aynı göğe bağlandım. Sonra nehir kıyısında anladım: varmak değil, akmakmış bütün mesele; su, yolunu paylaşınca ç...
Bahçede tek bir çiçek yok, Her dal başka mevsim taşır. Usta, aynı rengi aramaz; Her tomurcuğa yer açar. Öğrenci uzaklaşınca Bahçe sessiz kalmaz yine. Öğretilen yol olur, Yol da yeni bir bahçe....
Gece, duvarlara gölgeler bırakırken Bir kandil titredi küçük odada. Kimseye üstünlük istemeyen bir ışık, Yol gösterdi kırılmış kalplere. Hakikat, uzak bir dağ değildi; Her gün yeniden seçilen bir yön...
Saatler aynı şarkıyı söylemez, Kimi acele eder, kimi durulur; Zaman, her kalpte başka akar. Bir tren geçer uzak istasyondan, Ardında ince bir akşam çizgisi, Geçmişle gelecek el ele kalır....
Bir ışık düşer boşluğa, Yolunu bilmeden yine de ilerler; Karanlık, geçici bir perdedir. Düşünce de böyledir belki, Bir zihinden başka zihinlere ulaşır, Uzakta yeni bir sabah yakar....