Haritada İnce Bir Çizgi
Çantamda katlanmış bir harita, köşelerinde yağmurun solgun izi. Bir çizgi iki yakayı ayırıyor, ama rüzgâr hâlâ aynı ağaçtan geçiyor. Yol boyunca susan istasyonlar, rayların üzerinde biriken sarı yapr...
Çantamda katlanmış bir harita, köşelerinde yağmurun solgun izi. Bir çizgi iki yakayı ayırıyor, ama rüzgâr hâlâ aynı ağaçtan geçiyor. Yol boyunca susan istasyonlar, rayların üzerinde biriken sarı yapr...
Kapısı hâlâ açık mı bilmem, Bahçede aynı incir ağacı mı durur? Yol aldıkça içimde büyür evin sesi, Bir kandil gibi geceme vurur. Dönüş, bazen bir adım değil, Kalbin eski bir eşiği aramasıdır. İnsan n...
Çocukluğumdan kalma bir yol bütün taşlarıyla aklımda. Bir dut ağacı, eski bir duvar, bir de yaz akşamının kokusu. Şimdi hangi şehre gitsem aynı bahçeyi arıyorum. Belki de ev dediğimiz şey, uzakta kal...
Akşam, eski taşlara serin bir gölge serdi, Uzakta bir çeşmenin sesi içime girdi. Bir nar ağacı sustu, kızıl ışık altında; Gün, yorgun kanatlarıyla avludan çekildi. Ben seni düşünürken ağırlaştı zaman...
Akşam, pencerelerin camında çoğalır, her ışık başka bir eve açılır. Ben, çocukluğumun kapısını ararım eski bir anahtarın sessizliğinde. Sokaklar değişmiş, ağaçlar büyümüş, yolun adı bile başka söylen...
Sabahın ilk ışığı değdi nar ağacına, Kırmızı bir sır gibi parladı dallarda. Bahçeden geçen çocuk, göğe bakıp sustu; Belki de gökyüzü bugün ona bir cevap verdi. Toprak, gece boyunca yağmuru saklamıştı...
Akşam, eski bir kapı gibi ağırlaştı kentte, Pencerelerde unutulmuş ışıklar vardı. Bir kuş, göğün sessizliğini bölmeden Uzak bir ağacın dalına kondu. Ben, adını bilmediğim bir sokağın ucunda, İçimde y...
Dar sokaklarda duvarlar konuşur, Her taşta yarım kalmış bir yolculuk. Bir kapı kapanır, başka bir kapı susar, Gece büyür; sokak lambası yorgun. Ben, gölgesi uzayan bir ağacın altında Geçmişin sesini ...
Yağmur çekildi; taşlarda ince bir parıltı, ağaçlar omuzlarından geceyi silkti. Kaldırımda unutulmuş küçük bir yaprak, yolunu bilmeden uzaklara sürüklendi. Ben de yürüdüm, adını söylemeden, bir şehrin...
Kuru bahçede bir su sesi vardı, kimse nereden geldiğini bilmezdi. Toprak, avuçlarda dağılan bir anı, ağaçlar göğe uzanan sabırdı. Bir yaprak düştü, zaman değişti, gölge yerini akşama bıraktı. Ben esk...
Akşam, taş duvarlara yavaşça eğildi, Bir kandil uyandı eski avluda. Rüzgâr, unutulmuş bir adı söyledi, Sonra sustu nar ağacının altında. Uzakta bir kapı kapandı usulca, Gölgeler yer değiştirdi eşikte...
Çocukluğun bahçesi uzakta, yolları tozla kaplı şimdi. Bir nar ağacının gölgesinde adını bilmediğim bir yaz duruyor. Döner miyim, bilmem, ama rüzgâr hâlâ oradan eser. Her yaprak, unutulmuş bir günü av...
Rüzgâr, kuru yapraklarla konuştu bugün, Her düşüşte başka bir sır bıraktı. Ağaç, dallarını göğe uzatırken Köklerinin derinliğini hatırlattı. Ben de sustum, savrulmayı dinledim, Giden her şeyin ardınd...
Çocukluğumun bahçesi uzakta, Kapısında paslanmış bir rüzgâr. Ağaçlar, adımı hatırlamasa da Toprak eski izleri saklar. Bir kuş konar boş salıncağa, Gökyüzü derinleşir dallar arasında. İnsan bazen kend...
Avluda bir testi, duvarda asma, Gün çekilir, gölgeler büyür yavaş. Unutulmuş bir türkü kalır taşta, Rüzgârla konuşur sararmış ağaç. Bir kapı gıcırdar, gece yaklaşır, Hatıralar iner sessizce yere. İns...
Uzakta bir bahçe var, kapısı görünmez Yolunu yalnız rüzgâr ve kuşlar bilir Ağaçlarında eski günlerin kokusu Toprağında unutulmuş dilekler büyür Oraya varmak değil belki niyetim Bir düş gibi uzaktan s...
Bir haritanın kenarında başladık konuşmaya Nehirlerin adını bilmiyorduk henüz Parmağımızla çizdiğimiz ince yolda Evler, ağaçlar ve akşamlar çoğaldı Sonra harita katlandı, dünya küçüldü Birbirimize ay...
Yıkılmış duvarların ardında Bir incir ağacı büyütüyor gökyüzünü. Paslı demirlerin arasından bakıyor İnatçı, yeşil bir sessizlik. Oraya varınca durdum uzun süre, Toprak eski adımları hatırlıyordu. Ken...
Yağmur çekilince toprak konuştu, Kaldırımlar parladı ince bir ışıkla. Ağaçların dallarında unutulmuş damlalar, Günün ilk cümlesini yazdı yapraklara. Penceremi açtım, serinlik içeri doldu, Dün dediğim...
Rüzgâr bugün boş sayfalar getirdi, çatıların üzerinden geçen serin bir haber gibi. Adımı yazmadı hiçbir yere; belki de özgürlük, iz bırakmadan ilerlemektir. Bir ağaç eğildi önümde, köklü olmanın da h...