Anne
Anne Benim güzel annem Saçların ak,gözlerin yaşlı Elleri çatlamış Yüreği dolu sevgi. Anne Benim güzel annem Sabahlara kadar çalışır Bensiz yatar, benimle kalkar Bensiz güler, benimle ağlar....
10 okunma
Anne Benim güzel annem Saçların ak,gözlerin yaşlı Elleri çatlamış Yüreği dolu sevgi. Anne Benim güzel annem Sabahlara kadar çalışır Bensiz yatar, benimle kalkar Bensiz güler, benimle ağlar....
Saat, duvarda küçük bir kuş gibi durdu, kanatlarını yalnız gece açtı. Annemin elleriyle katlanan gömleklerde sabahın kırışık sesini duydum. Şimdi evde başka bir zaman işliyor, perdeler ışığı tanımakt...
Gece büyür, odalar sessizleşir, Bir lamba bekler kapının yanında. Bir annenin duası kadar sıcak, Küçük bir ışık kalır karanlıkta. Uzak şehirlerde uyuyan çocuklar, Düşlerinde aynı eve döner. Sevgi, yo...
Şehrin adı silinmişti haritadan, yine de yollar birbirini tanıyordu. Bir kapı, kapanırken uzak bir denizi düşündü. Ben sana varmak için değil, mesafeyi anlamak için yürüdüm. Ayakkabılarımda biriken t...
Gece, masanın üzerine eğildi; cevap vermek yerine gölgeleri çoğalttı. Bir fincanın içinde bekleyen soğukluk, unutmanın ilk biçimiydi. Sana soramadığım şeyi pencereye bıraktım. Sabah olduğunda soru hâ...
Bir taşı avucumda uzun süre tuttum, ısınmadı; yalnızca ağırlığını açıkladı. İçinde bir ses olduğuna inandım, çünkü sessizlik bazen biçim kazanır. Sonra taşı yere bıraktım. Toprak, onu benden daha iyi...
Balkonda unutulmuş bir sandalye vardı; güneş her gün yerini değiştirdi, sandalye kimseyi beklemediğini böylece öğrendi. Ben mevsimlerin dönmesini bekledim. Oysa dönen yalnızca ışığın biçimiydi. İçimd...
İçimde bir oda var, penceresi sabaha değil, uzak bir düşüncenin kıyısına açılır. Duvarlarda eski sesler asılı, her biri adımı başka söyler; ben, kapının eşiğinde, kendime yeniden misafir olurum....
Günleri masanın üzerine serdim, ince kâğıtlar gibi titriyorlardı. Dün, bugünün cebinden çıktı; yarınsa hâlâ katlı duruyordu. Bir tarih çizdim boşluğa, sonra sildim parmağımla. Bazı başlangıçlar, adın...
Mektubu yazdım, göndermedim; karanlık daha iyi bir alıcıydı. Her cümle, içimde saklanan küçük bir ışığı taşıyordu. Sabah olunca kâğıt soğudu, kelimeler yerini sessizliğe verdi. Yine de gece biliyordu...
Ayakkabılarımı kapının önünde bıraktım, yolun nereye gittiğini bilmeden. Taşlar, ayak izlerimi değil, tereddütlerimi saklıyordu. Uzakta sade bir ışık vardı; ne çağrıydı ne de vaat. Yürüdükçe anladım,...
Yağmur cama vurdu, evdeki eşyalar sustu. Bir fincanın kenarında akşamın ince gölgesi durdu. Dışarıda şehir yıkanıyordu, içeride anılar çoğalıyordu. Her damla başka bir kapıydı; hiçbirinden geçmedim, ...
Bir kelime bıraktım kapının önüne, kimse görmedi, ben gördüm. Sesimden önce yürüdü gölgem, uzak bir evin avlusuna vardı. Annemin susuşunda saklıydı harfler, bir mendilin kıvrımında beklediler. Ben ko...
Sabahın ilk ışığında avlu Çatlamış taşlara usulca değdi Bir zamanlar söylenmiş bütün sözler Toprağın altında yeniden filizlendi. Uzakta bir tren geçti ağır ağır Dağlar yüzünü göğe çevirdi Gidenlerin ...
Kış erken iner küçük evimizin üstüne, Ocakta sabırla kızarır ekmek; Dışarıda rüzgâr kapıları yoklarken, İçeride bir bakış yeter ısınmaya. Bir annenin ellerinde çoğalır gün, Bir çocuğun gülüşü böler s...
Yol uzun değildi, içimde uzardı, Her taşta çocukluğum uyanırdı. Bir avuç toprak, bir eski kapı, Bana bütün dünyayı hatırlatırdı. Şimdi dönsem, kim bilir ne bulurum, Belki duvarda solmuş bir gölge. Am...
Bir harita açtım masanın üstünde, Çizgiler ülkeleri birbirinden ayırıyordu. Oysa yağmur her yerde aynı düşer, Bir annenin sesi her dilde titrer. Yol uzundu, adımlarım eksikti, Yine de yürüdüm sınırla...
Duvarlarda asılı kalmış yüzler var Konuşmadan bakan, beklemekten yorulan Bir annenin dikişinde saklı yıllar Bir işçinin avucunda kararan zaman Defterin sayfaları çevrilmiyor bugün Çünkü mürekkep, duy...
Meydanda suskun taşlar durur, Her biri unutulmuş bir söz saklar. Güneş yükselir, gölgeler uzar, Hakikat, en sonunda kendi sesini arar. Bir çocuğun bakışında kalır yarın, Bir annenin duasında çoğalır ...
Bazı evler insanın arkasında kalır, ama pencerelerindeki ışık uzun süre gözlerinde yaşar. Bir dil, bir koku, bir annenin sesi gibi. Ben kendime yeni bir oda kurdum; duvarlarına anılar değil, bugünden...