Ateşin Ardındaki Kül

S
Seneca
5 şiir
Öfke, kuru dala sıçrayan kıvılcım, Bir an içinde büyütür gölgeyi. Söz, ağızdan çıkmadan önce ağırdır; Çıktı mı geri çağırmaz sahibini. Küller soğuduğunda anlar insan, Yaktığı evin kendine ait olduğunu. Bağışlamak, rüzgârı durdurmak değil, İçeride yeni bir ateş kurmamaktır.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 39 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Seneca Şiirleri

Tüm Seneca şiirleri →