Bahçedeki Boş Sandalye

Bahçede kimsenin oturmadığı bir sandalye, Sabahları güneşle birlikte yer değiştirirdi. Onu kimse taşımadığını söylerdi herkes, Yine de akşam başka bir köşede bulurlardı. Üzerine düşen yapraklar biriktikçe Birinin dönmesini bekler gibi oldu. Sonunda rüzgâr oturdu sandalyeye, Ve bahçe, yokluğu da ağırlamayı öğrendi.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 42 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Gabriel García Márquez Şiirleri

Tüm Gabriel García Márquez şiirleri →