Bir Çocuğun Defteri

Boş sayfaya eğildi küçük bir el, Mavi bir ev çizdi, yanında açık bir yol. Bulutları silmedi, göğe bıraktı olduğu gibi, Çünkü düşler sığmazdı cetvelin bilgisine. Bir ağaç dikti sonra kâğıdın kıyısına, Kuşlar kondu dalların en yüksek dalına. Dünya, onun kaleminde sessizce değişti, Her çizgi geleceğe uzanan bir işti.