Geceye Kalan Işık

Gün çekildi, pencerelerde solgun bir iz, şehir kendi sesini yavaşça topladı. Bir lambanın altında bekleyen yüz, karanlığa karşı küçük bir ülkeydi. Gece uzasa da ışık tükenmez; bazen bir anı, bazen bir nefes olur. İnsan, en sessiz saatinde bile kendi içinden bir sabah bulur.