Gölgenin Lambası

Akşam, omzuma düşen gölgeyi sokağın karanlığı sanmıştım. Oysa içimde yıllardır bekleyen adı konmamış bir sesti o. Bir lamba yaktım, kaçmadı; yüzünü saklamadan durdu karşımda. İnsan bazen aydınlanmayı değil, kendi karanlığına yer açmayı öğrenir.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 33 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Carl Gustav Jung Şiirleri

Tüm Carl Gustav Jung şiirleri →