Gönül Bahçesi

Bir avuç sabır ektim gönlüme, önce taş çıktı, sonra ince bir filiz. Rüzgâr, kırılmış dalları okşadı; her yara içinde saklıydı biraz deniz. Bana geleni misafir bildim, gidene yol, kalana gölge oldum. Sevgi, çoğalan bir ekmek gibiydi; böldükçe soframda ışık buldum.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 41 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Mevlana Celaleddin Rumi Şiirleri

Tüm Mevlana Celaleddin Rumi şiirleri →