İç Kaleye Dönüş

Gürültü dışarıda çoğalırken bir kapı kapanır içimde; sükûnet, adı konmamış bir ışık gibi yerleşir. Bugünün yükü ağır olsa da onu taşımakla küçülür korku. İnsan, kendine döndüğünde kendi yolunun nöbetçisidir.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 30 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Marcus Aurelius Şiirleri

Tüm Marcus Aurelius şiirleri →