İçimdeki Kandil

Gece uzundu, sözler yorgun ve kırık, Bir umut arandı kapanmış odalarda. Sonra küçük bir ışık doğdu içimden, Kimse görmedi onu, ben gördüm yalnızca. Ne bütün karanlık dağıldı ne de dünya sustu, Fakat yol belirginleşti adım attıkça. İnsan bazen göğe bakmadan da bulur Kendini taşıyan ışığı kalbin altında.