İnsan ve Bahçe
J
Jean-Jacques Rousseau
5 şiir
Bir bahçe kurdum kalbimin içinde,
Ne yüksek duvar ne kapıda nöbet.
Her çiçek kendi vaktinde açıldı,
Her yol, yürüyene sundu hürmet.
Toprak eşit tuttu bütün elleri,
Yağmur ayırmadı yoksulu, zengini.
İnsan da böyle büyütmeli dünyayı:
Paylaşarak çoğaltmalı sevgiyi.
Favoriye Ekle
Puan:
★ 0.0
(0)
1 okunma
38 kelime
2 kıta
11 Aug 2026