İsimsiz Yolcu

Tren, istasyondan ağır ağır ayrılır, Geride sarı bir lamba, ıslak taşlar kalır. Kimse sormaz cebindeki sessizliği; Yolcu, kendi gölgesiyle uzaklaşır. Pencerede şehirler birer çizgi olur, Gece, yüzleri birbirine karıştırır. Varılacak yerden önce anlaşılır: Bazı yolculuklar insanı kendinden taşır.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 38 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Guy de Maupassant Şiirleri

Tüm Guy de Maupassant şiirleri →