İstasyonda Akşam

Peronda bekleyen gölgeler uzar Bir tren, uzak kentlerin adını taşır Demirlerin üstünde akşam buharlaşır Gidenin ardından sessiz bir rüzgârlaşır Bir bavul, söylenmemiş sözlerle dolu Bir el sallanır, sonra kalabalık diner İnsan hangi yola düşerse düşsün, sonunda Kendi içindeki istasyona döner
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 41 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Faruk Nafiz Çamlıbel Şiirleri

Tüm Faruk Nafiz Çamlıbel şiirleri →