Kahire’de Akşam

Güneş, taş duvarların ardında usulca söner, Dar sokaklarda günün sesi ağırlaşır. Bir pencere açılır, bir çocuk gülümser, Şehir, yorgun kalbine ışık bağlar. Nil’in kıyısında gece kendini dinler, Su, eski hikâyeleri sessizce taşır. Bir adam göğe bakıp yarını düşünür, Kahire, karanlıkta bile uyanık yaşar.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 45 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Naguib Mahfouz Şiirleri

Tüm Naguib Mahfouz şiirleri →