Karanlığa Açılan Pencere

Geceyi kapatmadım içeri, Perdeyi aralık bıraktım. Belki uzak bir ışık, Unutulmuş bir yolu gösterirdi. Şehir, uykusunda ağır ağır döndü, Çatıların altında büyüdü sessizlik. Sabah gelmeden önce anladım: Her pencere, biraz da insanın kendisidir.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 33 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Feridun Rahnema Şiirleri

Tüm Feridun Rahnema şiirleri →