Kayıp Haritanın Kenarında

Yolumu çizmedim rüzgârın üstüne Çünkü yönler değişir, taşlar yerinden oynar Bir avuç toprak sakladım cebimde Dönüşün işareti olsun diye bana Gece, yıldızları eski bir defter gibi açtı Her sayfada başka bir uzaklık vardı Ben yürüdükçe küçüldü korkularım Ufuk, suskun bir dost gibi yanımda kaldı