Kısa, sade ve hızlı okunabilir şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.499 şiir listelenir.
Bir aynaya baktım, yüzümden önce sorular çıktı karşıma. Her çizgi, unutulmuş bir kararın sessizce geri dönen gölgesiydi. Dışarıda şehir, kendini satıyordu; ışı...
Saatler duvarda ilerlemiyor, sanki zaman da randevu bekliyor. Sandalyeler birbirine yaslanmış, kimse ilk sözü söylemeye cesaret edemiyor. Kapı açılıyor; içerid...
Meydanda binlerce ses vardı, her biri kendi yankısını arıyordu. Bir çocuk, kalabalığın ortasında avuçlarına küçük bir sessizlik aldı. Sonra rüzgâr değişti, bay...
Bir masa lambası sabaha karşı kâğıtların üzerine eğildi. Düşünceler, uykusuz işçiler gibi birbirinin yükünü taşıdı. Pencerenin dışında boş sokak, uzak bir tren...
Duvar kusursuz görünüyordu, boyası yıllarca aynı yerde durdu. Sonra ince bir çizgi belirdi; kimse onu ilk gün ciddiye almadı. Çatlak büyürken ev hâlâ ayaktaydı...
Bir taş, kendini yinelemez suda, her dalga başka bir kapı açar. Adını unutan çizgi boyunca sessizce çoğalır dünya. Ben, aynı yerde durduğumu sanırken zemin değ...
Rüzgâr, ağaca bir yön vermez, yaprakların arasından geçer yalnızca. Bir an yeşil olan gökyüzü, sonra göğün kendisine karışır. İnsan da böyle değişir: varacağı ...
Sokaklar birbirini tanımaz burada, her köşe başka bir ihtimali saklar. Duvarlarda yön gösteren işaretler değil, unutulmuş karşılaşmalar vardır. Bir kapı açılır...
Bir ışık yanar iki düşünce arasında, uyuyan kablolar uyanır gecede. İstek, eksik bir kuyudan değil, çoğalan bir hareketten doğar. Kalp, kapalı bir oda değildir...
Saat, duvarda asılı bir nesne değil, uzun bir gölgenin kıyısında yürüyüştür. Geçmiş, ardımızda kapanan kapı değil, şimdinin içinde titreşen bir sestir. Bir an ...
Bir kelime kapıda bekler, kimden geldiğini söylemeden. Eşiğin taşında ince bir ışık, gecenin unuttuğu yerden. Adını silince bitmez yol, sessizlik de bir yön gö...
Haritada beyaz bir alan, uzaklığın değil, sorunun rengidir. Parmak değdikçe yer değiştirir dünya, çizgi kendi sınırını siler. Bir ev ararız, penceresi açık, iç...
Kapı açılmadan önce ahşapta küçük bir titreşim duyulur. İçerisi mi çağırır dışarıyı, yoksa dışarısı mı bekler içeride? Adım atınca eşik kaybolur, ama ayak bile...
Bir yüzün çevresinde dolaşır söylenmemiş cümleler. Bellek, kapısını kapatmaz; sadece anahtarın yerini değiştirir. Unutmak tam bir karanlık değil, günün ince pe...
Masa üzerinde duran kâğıt, dünyayı taşıyacak kadar hafif. Bir çizgi çekilir, sonra durur; sınır sandığımız şey beklemektir. Pencerenin ardında akşam büyür, her...
Duvarlar adımı bilmeden geçişimi kaydeder, kapılar susarak açılır. Bir ışık çizgisi düşer yere, ben orada durduğumda mekân kendine yeni bir sınır çizer....
Kentin bütün yolları aynı meydana varıyor, ama kimse aynı gölgeyi taşımıyor. Uzakta, adı konmamış bir sokak haritadan silinmiş gibi değil; sadece henüz sorulma...
Pencere gece boyunca açık kaldı, içeri rüzgâr değil, bakışların serinliği doldu. Sabah olunca perdeyi çektim; dışarıda kimse yoktu, ama oda çoktan görülmüştü....
Bir defter buldum masanın altında, sayfaları boş değildi, ama hiçbir satır kendini tanımıyordu. Kalemi elime alınca sustum; belki de bazı cümleler önce yazarı ...
Eşikte bekleyen ayak sesleri ne içeriye ne dışarıya aitti; bir kararın yankısıydı yalnızca. Kapıyı açmadım, çünkü bazen özgürlük girmekten çok bekleyebilmektir...
Bir soru açılır gecenin içinde, Sessizlik, cevaptan önce gelir. Akıl, karanlığa uzanan ince bir ip, Her adımda dünyayı yeniden ölçer. Kıyıda duran insan bilir:...
Uzak bir meydanda susar davullar, Toprağın altında ağırlaşır adımlar. Bir çocuğun bakışı yükselir sonra, Savaşın bütün gürültüsünü aşar. Bir ses yeter bazen, İ...
Büyük sözler geçer penceremden, Her biri kendini gökyüzü sanır. Oysa masada duran sade bir gerçek, Sessizce yerini korur. Bir insanın korkusunu anlamak, Bazen ...
Duvarları olmayan bir bahçe düşledim, Her düşünce kendi rüzgârını seçiyor. Kimi gölgede dinleniyor, Kimi bilinmeyene doğru büyüyor. Özgürlük, yalnız kapıyı açm...