Kısa, sade ve hızlı okunabilir şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.499 şiir listelenir.
Bir nefes alırım; dünya, omuzlarımdan ağır bir örtü gibi iner. Bir nefes veririm; içimde saklı yollar görünür. Kalbim acele etmeyi bırakınca uzak sandığım kıyı...
İçimde kimsenin sulamadığı küçük bir bahçe vardı. Bir gün ona sessizce oturdum, toprağın sesini dinledim. Şimdi her sabah orada bir düşünce çiçekleniyor; solgu...
Geçmiş, uzakta kalan bir sandal; geçip giden suya bakıyor. Gelecek, sisin ardında bekleyen bir kıyı. Ben bugün denilen yerdeyim, avuçlarımda ılık bir ışık, kal...
Tek bir damla olduğumu sanırken yağmurun sesini duydum. Her düşüşte başka bir damlayla aynı göğe bağlandım. Sonra nehir kıyısında anladım: varmak değil, akmakm...
Bir kapı aralanır sessizce, Ne geçmiş sorar adını Ne gelecek bekler cevap. Adımımı koyarım ışığa, Saatler susar avuçlarımda, An, kendini gösterir bana....
Dışarıda rüzgâr dolaşır, Pencereler eski sesleri taşır; İçimdeyse duru bir göl. Bir düşünce kıyıya yaklaşır, Adını söylemeden uzaklaşır. Suyun altında dinginli...
Nefes alırken dünya genişler, Nefes verirken yükler çözülür. Arada küçük bir boşluk kalır. O boşlukta acele yok, Duvarlarda yankı yok, Sadece bedenin sessiz bi...
Güneş, perdenin kenarından Odaya ince bir çizgi bırakır. Toz zerreleri yavaşça parlar. Henüz başlamamış bir günün Kimseye borcu yoktur. Ben de ona sessizce eşl...
Bir düşünce gelir, Kapımı çalar ve kendini anlatır. Onu dinlerim, ama peşine düşmem. Bulut gökyüzünü sahiplenemez; Ses, sessizliği tüketemez. Ben, ikisinin ara...
Kapıyı açan bir anahtar değil, içeride büyüyen duru bir bakış; dünya sustuğunda duyulur adını koyamadığın akış. Bir düşünce geçer, ardından gölge, hiçbir iz is...
Sabah, yüzünü sormadan gelir, pencereye ince bir aydınlık bırakır. İnsan kendini ararken değil, arayışı durduğunda uyanır. Yol, ayak izlerinden önce bir boşluk...
Gölge, duvardan daha büyük görünür ışık geri çekildiğinde. Oysa yaklaşınca anlaşılır: karanlık, kendi sesinden ürker. Bir adım atılır sessizce, kalp hâlâ hızlı...
Nehir, kıyıya bir ders yazmaz, suyun yönüyle konuşur yalnız. Taş, kök ve uzak deniz aynı akışta buluşur. Elinde tuttuğun her şey parmaklarından geçer gider. Bı...
Bir oda vardı, eşyasız, penceresi göğe dönüktü. Oraya girince insan kendi gürültüsünü fark etti. Sonra hiçbir şeyi düzeltmeden sandalyeye oturdu gün. Dışarıda ...
Günün gürültüsü çekilirken bir kapı aralanır içimde. Adını koymadığım bir sessizlik ışık gibi düşer yüzüme. Ne geçmiş çağırır beni, ne yarın acele eder. Şimdi,...
Uzaklarda aradığım izler ayaklarımın altında belirir. Her adım, unutulmuş bir soruyu kalbimin eşiğine getirir. Yol bitmez; yalnızca değişir, bazen içeriye doğr...
Rüzgâr hiçbir dala aynı şarkıyla dokunmaz. Yaprak, direnmek yerine kendi yönünü bulur. Ben de bıraktım ellerimi beklentilerin sıkı düğümünden. Bazen özgürlük, ...
Bulutlar geçer düşünceler gibi, gökyüzü yerinde kalır. Bir anlık karanlığı bütün gün sanmamalı insan. İçimde genişleyen boşlukta korkular küçülür yavaşça. Bakm...
Dünya, bir nefeslik yakınlıkta avuçlarımda duruyor. Uzak sandığım bütün yollar şimdi kalbimden geçiyor. Bir nefes alıyorum; acele çözülüyor içimden. Yaşam, anl...
Adımlarımı toprağın sesine bıraktım, Yol, benden önce uzanıyordu. Bir taşın gölgesinde durunca Uzak sandığım kapı açıldı. Ne hızlandı ne de yavaşladı dünya, Be...
Ağaç, gövdesini suya eğdi, Kendi yüzünü aramadı. Dalgalar kırık bir aynaydı, Yine de gökyüzünü taşıdı. Kökler karanlıkta sabrederken Dallar rüzgârla konuştu. İ...
Kâse boş kaldı diye üzülme, İçine sabahın kokusu sığar. Dolu olan el yorulur, Boş olan el dünyayı karşılar. Bir kapının önünde bekledim, Anahtarın sessizlik ol...
Rüzgârın evi yoktu, Bu yüzden her yaprağa dokundu. Duvarlara çarptığında sustu, Açık ovada yeniden doğdu. Ben de sertliğimi bıraktım, Kırılmadan eğilmeyi öğren...
Gün, tepelerin ardına çekilirken Bir kuş son kez yön değiştirdi. Gökyüzü karar vermedi; Maviyle karanlık arasında kaldı. Ben o ince çizgide durdum, Ne geçmişe ...