Kısa, sade ve hızlı okunabilir şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.499 şiir listelenir.
Sokaklarda eski sesler dolaşıyor, duvarlar unutmadı geçen yılları. Bir çocuk kahkahası kalmış avluda, bir kadın, pencerede akşamı bekliyor. Şehir, susarak anla...
Kış uzun sürdü, dallar sabırla bekledi, toprak, karanlığını sessizce taşıdı. Sonra küçük bir yeşil çıktı çatlağın içinden, bir umut, adını koymadan büyüdü. Şim...
Bir fotoğraf duruyor masanın ucunda, yüzler zamana karşı sessiz ve genç. O günün güneşi hâlâ üzerlerinde, bugünün gölgesi çerçeveye sığmıyor. Bakınca anlıyorum...
Akşam, pencerelerin ardında ağırlaşır, masada unutulmuş bir anahtar parlar. Ev, kimsenin dönmeyeceğini bilse de kapısını sessizce açık tutar. Uzakta bir tren, ...
Cebimde yönünü yitirmiş bir pusula, hangi tarafa dönsem aynı gökyüzü. Şehir, kendini çoğaltan aynalarla adımlarımı benden önce tüketiyor. Bir sokak lambasının ...
Masanın üzerinde katlanmış bir gece, kenarında yarım kalmış birkaç cümle. Söylenmeyenler, mürekkep gibi yayılır ve suskunluğu koyulaştırır odada. Sabah olunca ...
Camda çoğalan ışıklara bakıyorum, her biri başka bir hayatın izi. Bir apartman boşluğunda büyüyen ses, gecenin kalbine açılan gizli kapı. Şehir, yüzünü bana çe...
Otobüs ilerler, camda yüzüm bölünür, her yansıma başka bir karar taşır. Geride kalan duraklar suskun birer işaret, ilerisi henüz adını koymadığım bahar. Bileti...
Akşam, taşların üzerine ince bir gölge bıraktı Deniz, adını bilmediğim bir dile çekildi Kıyıda kalan ışıkla konuştum uzun süre Cevap yerine uzak bir vapur geçti...
Gece, masanın üstündeki kâğıda eğildi Kalemin ucunda bekleyen kelimeler ürkekti Bir cümle kurdum, sonra sildim Çünkü bazı yaralar adını duyunca derinleşir. Pen...
Duvar saati durduğunda ev sessizleşti Zaman, odaların arasında yönünü kaybetti Bir sandalyede unutulmuş gömlek gibi Geçmiş, kimseye görünmeden bekledi. Sabah o...
Yolun başında kimse bana harita vermedi Ayaklarım, taşların dilini öğrenerek ilerledi Bir ağaç gölgesinde durup düşündüm İnsan bazen kendini yürürken bulur. Uz...
Kış, pencere önünde beyaz birikintiler bıraktı Sokaktan geçenlerin yüzü buğuyla silindi İçeride küçük bir lamba yanıyordu Dışarıdaki soğuğa karşı değil, yalnızl...
Duvar saati geceyi bölüyor, masanın üstünde unutulmuş bir bardak. Ev, herkes gittikten sonra kendi sesini öğreniyor. Pencerede solgun bir ışık, perdede kıpırda...
Takvimden kopan günler çekmecelerde birikiyor. Her yaprakta başka bir bekleyiş, her tarihte eksik bir isim var. Sabah, masaya ince bir toz bırakıyor. Ben geçmi...
Bu gece kimseye haber vermeden sokağın ucuna kadar yürüdüm. Kaldırımlar, ayak seslerimi benden önce tanıdı. Bir duvarın dibinde durup küçük bir not bıraktım: K...
Adını söylemeden de birini hatırlamak mümkünmüş. Bir fincanın kenarında, kapının yavaş kapanışında. Unutmak, boş bir oda değil; içinde hâlâ yankı bulunan ama k...
Bütün ışıklar söndüğünde bir pencere açık kaldı. Dışarıdan rüzgâr değil, uzak bir şehrin nefesi girdi. İnsan en çok karanlıkta anlıyor: kaçacak yer değil, baka...
Akşam, kıyıya ince bir gölge bıraktı Sular sustu, taşlar içinden konuştu Ben, unutulmuş bir cümlenin ucunda Adını söylemeden seni düşündüm Gecenin kapısı ağır ...
Pencerenin önünde bekleyen sandalye Günün yorgunluğunu sessizce taşıyor Duvarlarda eski seslerin gölgesi Bir ev, kimlerin gittiğini unutmuyor Mutfakta soğuyan ...
Toprağın altında uyuyan tohumlar gibi Sakladık yıllarca söyleyemediklerimizi Bir yağmur değdi yüzümüze ansızın Ve yeşerdi içimizde eski bir bahçe Çiçeklerin ad...
Bugün şehir, sesini biraz kıstı Adımlar yollarda daha yavaş ilerledi Bir kuş kondu boş balkon demirine Sanki dünyayı yeniden başlatacaktı Ben perdeleri açtım, ...
Aramızda yollar, suskun mevsimler Ve kapanmamış birkaç eski kapı var Yine de aynı yağmura tutuluyoruz Aynı geceyi başka pencerelerden Bir gün kelimeler geri dö...
Pencerede bekleyen akşam, duvara ince bir gölge astı Mutfakta soğuyan suyun sesi, eski bir yol gibi uzadı Kimse gitmedi evden, yine de odalar eksildi Kapının a...