Akşamın Eşiğinde
Gün, eski bir kapı gibi ağır ağır kapanır, Pencerelerde solgun bir ışık kalır. İçimde adı konmamış bir yol uzanır, Sessizlik, kendi gölgesine bakar. Uzakta bir...
Kısa, sade ve hızlı okunabilir şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.499 şiir listelenir.
Gün, eski bir kapı gibi ağır ağır kapanır, Pencerelerde solgun bir ışık kalır. İçimde adı konmamış bir yol uzanır, Sessizlik, kendi gölgesine bakar. Uzakta bir...
Taş duvarlarda eski bir yağmur kokusu, Sokak lambaları altında ince bir iz. Bir pencere açılır, sonra kapanır, Şehir kendine saklar duyduğu sözü. Kaldırımda ağ...
Kendime açılan dar bir bahçem var, Duvarlarında suskun sarmaşıklar. Her sabah başka bir gölge doğar, Toprakta dinlenir yarım kalmış rüyalar. Orada ne kapı vard...
Bir mevsim daha çekildi evlerden, Perdelerde sarı bir akşam kaldı. Bahçeler, sessizce değişen renklerden Kendine yeni bir yalnızlık aldı. Yollar uzadı, gökyüzü...
Gece, yorgun bir deniz gibi çekilir, Karanlıkta ince bir açıklık belirir. Uzak çatılarda ilk renk yükselir, Sessizlik, ışığa doğru çevrilir. Henüz kimse bilmez...
Akşam, pencereme ince bir gölge bıraktı Uzakta bir kuş, yönünü arayan bir işaret İçimde susturulmuş cümleler uyandı Geceye açılan kapıyı kimse görmedi Bir avuç...
Gün, duvarın üzerinden usulca yükseldi Sokak henüz kendi sesini bulamamıştı Bir çocuk geçti, cebinde mavi bir taş Dünyayı değiştirecekmiş gibi saklıyordu Ben d...
Bir ev vardı, kapısı içeriye açılırdı Duvarlarında eski yağmurların izi Her odada unutulmuş bir ses Her seste dönmeyi bekleyen bir yol Penceresinden bakınca şe...
Yol, ayaklarımızdan önce düşünürdü Taşların arasında saklı bir serinlik Uzak tepeler, adı konmamış sorular Rüzgâr hepsini aynı yere taşıdı Bir ağacın gölgesind...
Söylenmemiş sözleri masanın üstünde bıraktım Yanına bir bardak su, bir de açık pencere Belki gece onları benden daha iyi anlar Belki sabah başka türlü söyler A...
Bir meydan kurulur bazen insanın göğsünde Kimi susar, kimi büyür vicdanın sesinde Doğru söz ağır olsa da taşınır omuzlarda Bir umut yeşerir en yorgun zamanlarda...
Gün inerken taşın yüzü ısınır Bir kuş konar yorgun dallara Toprak, sakladığı eski sözlerle Sessizce yaklaşır akşamlara Ellerimde günün ince izi Avuçlarımda bek...
Yol uzar, gölgeler kısalır Bir taşın yanında dinlenir zaman Uzakta tüten evlerin üstünde Akşamdan kalma bir sıcaklık var Her adım bir soruya varır Her durak ba...
Bir ekmek bölünür sessiz ellerde Dumanı yükselir ortak aşın Aynı göğe bakan gözlerde Çoğalır sevinci kardeşliğin Bir söz yeter bazen yakınlaşmaya Bir selam büy...
Gece ağır bir örtü serse de Penceremde ince bir ışık kalır Sessizliğin içinden usulca Yeni bir sabahın sesi duyulur Dün kırılan dal yeniden filizlenir Rüzgâr d...
Bir tel titreşir, oda derinleşir Duvarlarda dolaşır eski bir yankı Söylenmemiş sözlerin arasında Kalır gecenin sıcak ışığı Ses yükselmez, gönle dokunur Bir nef...
Dağın ardı akşam olur, Yol susar, gölge uzanır. Bir kuş konar eski dala, İçimde bir ses uyanır. Çantamda kuru ekmek var, Gönlümde uzak bir pınar. Her adımda ba...
Penceremde ince yağmur, Toprağa serinlik verir. Bir tebessüm düşer akla, Karanlık kendini siler. Gönül dediğin küçük ev, Kapısı sevgiye açık. Bir güzel söz yet...
Sis çekilir taş başından, Çiy parlar yeşil otlarda. Uzaklarda zil sesleri, Dağ uyanır bulutlarda. Bir bulut geçer ağır ağır, Güneş vurur dereye. Sabahın taze s...
Uzak şehir, dar sokaklar, Adım bende, aklım evde. Bir pencere ışığı gibi, Annem kalır her nefeste. Dönüş günü düşlerimde, Köy yoluna yağmur yağar. Gurbet uzun ...
Bir iz kaldı taşlı yolda, Bir ses kaldı rüzgârında. Akşam iner, renkler susar, Adın kalır duvarında. Ne yıldızlar tamamlanır, Ne de gece söyler sırrı. Sevda ba...
Sabah, taş duvarda ince bir çizgi, Geceyi bölmeden uyandırır evi. Bir ömür, göğe açılan pencere gibi, Kısa görünür; yine de taşır güneşi. Ne dünün gölgesi tama...
Kum iner, kimse duymaz akışını, Bir düşünce geçer içimizden usulca. Saatler kendini anlatmaz insana, Yalnız eksilen yerini gösterir. Öyleyse ağır sözleri bırak...
Bir ekmek bölündü akşam serinliğinde, Yanına su, biraz tuz, biraz sessizlik. Uzak şehirler beklemez sanıldığı kadar; İnsan, vardığı yerde kendini taşır. Sofrad...