İlk Adımın Sesi
Bir düşünce düşer içime, uzun gecenin sessiz taşına; kimse görmez, ama büyür cesaretin ilk kıvılcımı orada. Yol hazır değildir henüz, izler ayaklarla...
Bir düşünce düşer içime, uzun gecenin sessiz taşına; kimse görmez, ama büyür cesaretin ilk kıvılcımı orada. Yol hazır değildir henüz, izler ayaklarla...
Kapının ardında eski günler, önünde adı konmamış bir sabah; elin tokmağa uzandığında korku susar, umut konuşmaya başlar. Bir adım bazen küçük görünür...
Uzak şehirleri arama yalnız, içinde yollar saklıdır. Her soru bir işaret bırakır, her karar yeni bir yön açar. Rüzgâr yönünü değiştirse de pusula kal...
Gürültülü sözler geçip gider, sessiz emek yerinde kalır. Bir taş daha koyar insan, kendi yarınının duvarına. Bugün görünmeyen çaba, yarın bir pencere...
Gece, bütün sorularıyla pencereme yaslandı. Ben perdeleri araladım, gökyüzü cevap yerine ışık sundu. Her sabah yeniden kurulur insanın içindeki dünya...