Ufka Kalan Yol
Taşlı yollardan geçerken akşamın sesi, Bir kandil gibi uzakta titrer evlerin nefesi. Adımlar susar, gökyüzü derinleşir, İnsan kendi gölgesinde yeniden...
2 okunma
Taşlı yollardan geçerken akşamın sesi, Bir kandil gibi uzakta titrer evlerin nefesi. Adımlar susar, gökyüzü derinleşir, İnsan kendi gölgesinde yeniden...
Kılıçtan önce bir söz yükselir, Sözden önce yürekte bir niyet belirir. Gücün gölgesi uzun olsa da Adalet yoksa meydan sessiz kalır. Bir insanı büyüte...
Dağ, eski yağmurları saklar taşında, Bulutların gölgesi kalır yamaçlarında. Bir yolcu geçer, adı rüzgâra karışır, Ama yürüdüğü patika uzun süre konuşu...
Gece, surların üzerine ağır bir örtü serdi, Nöbetçi uzak yıldızları birer işaret bildi. Henüz görünmüyordu sabahın yolu, Ama karanlık sonsuza dek sürm...