Kıyıda Kalan Renk
Akşam, taşların üstüne usulca eğildi, Deniz suskunluğunu mavi bir kapı gibi açtı. Kıyıda kalan renk, günün son hatırasıydı, Bir çocuk avucunda sakladı...
Akşam, taşların üstüne usulca eğildi, Deniz suskunluğunu mavi bir kapı gibi açtı. Kıyıda kalan renk, günün son hatırasıydı, Bir çocuk avucunda sakladı...
Eski duvarın gölgesinde bekledi taş, Yağmurdan, güneşten, ellerden iz taşıdı. Bir evin suskunluğunu yıllarca korudu, Kapısından geçen her sesi içine k...
Sabah, perdelerin arasından ince bir çizgiyle Odaya yeni bir söz bırakır. Kahvaltı masasındaki ekmek kokusu, Uykunun son düğümünü çözer, hayatı çağırı...
Rüzgâr, ağaçların arasından geçerken Görünmez bir deftere notlar düşürdü. Kuru yapraklar çevrilen sayfalar gibi Bahçenin sessizliğinde biriktirdiği se...
Bir ses geldi uzak yoldan, Ne bir mektuptu ne de tanıdık bir türkü. Sanki yıllardır kapalı duran bir sandık Kendi kendine açtı içindeki günü. Sesin p...