İçeride Kalan Işık
Pencerenin önünde bekleyen sabah, odayı değil, içimdeki sessizliği aydınlattı. Bir sandalyenin gölgesi uzadı duvara; ben kendime biraz daha yaklaştım....
Pencerenin önünde bekleyen sabah, odayı değil, içimdeki sessizliği aydınlattı. Bir sandalyenin gölgesi uzadı duvara; ben kendime biraz daha yaklaştım....
Bu odada hiçbir eşya bana ait değil, yine de her biri beni tanıyor. Masanın üzerindeki boş kâğıt, söylenmemiş bir cümlenin ağırlığını taşıyor. Kapıyı...
Deniz, kıyıya aynı soruyu bıraktı: Bugün kim olacaksın? Kum, dalgayı cevaplamadı; sadece izlerin silinmesine izin verdi. Ben yürüdüm, gölgem geride k...
Gece, perdelerin arasından süzüldü, masanın üstünde duran bardağa dokundu. Su hafifçe titredi; kimse görmeden bir haber geldi. Kalbim, uzun zamandır ...
Bir taş koydum cebime, yolun ağırlığını unutmamak için. Her adımda başka bir ben eski kapıların önünden geçti. Akşam olduğunda vardığım yer, başladığ...