Sessizliğin Eşiğinde
Akşam, eski bir kapının önünde bekler, İçeride unutulmuş bir ışık gibi. Sözler geri çekilir, gölge büyür, Kalp kendi sesine yaklaşır. Bir adım atsam ...
Akşam, eski bir kapının önünde bekler, İçeride unutulmuş bir ışık gibi. Sözler geri çekilir, gölge büyür, Kalp kendi sesine yaklaşır. Bir adım atsam ...
Yağmur, kaldırımlara küçük harflerle yazdı Gün boyu söyleyemediğimiz cümleleri. Bir pencere açıldı uzak bir katta, Bir yüz göründü, sonra şehir değişt...
Kapısını yıllardır açmadığım bir oda var, Duvarlarında çocukluğun solgun rengi. Bir sandalye durur pencerenin yanında, Üzerinde kimsenin tamamlamadığı...
Gece, ağır bir örtü gibi indi kente, Çatılarda biriken rüzgâr sustu. Yine de görünmeyen bir yerden İnce bir başlangıç sızıyordu. Bir fincan su bırakt...
Yol, ayaklarımızdan önce bilirdi Hangi taşta duracağımızı. Biz geçip giderken ardımızdan Tozla konuşurdu uzaklık. Bir kavşakta bıraktım eski sesimi, ...