Pencerenin Ardındaki Sabah
Sabah, perdenin kıyısında sessizce büyür sokağın taşlarına ince bir ışık bırakır. Dün gece unutulmuş bir soru gibi masanın üzerinde duran ellerime bak...
Sabah, perdenin kıyısında sessizce büyür sokağın taşlarına ince bir ışık bırakır. Dün gece unutulmuş bir soru gibi masanın üzerinde duran ellerime bak...
Duvarlarda duran saatler aynı zamanı göstermez, biri gidişi, biri bekleyişi saklar. Eski bir sandalyenin gölgesinde çocukluğumdan kalma bir ses dinlen...
Rüzgâr bugün boş sayfalar getirdi, çatıların üzerinden geçen serin bir haber gibi. Adımı yazmadı hiçbir yere; belki de özgürlük, iz bırakmadan ilerlem...
Akşam, odanın köşelerine mor bir gölge serdi, kitaplar kapandı, sokak yavaşladı. Söylenmemiş cümleler arasında kalbimin düzenli sesini duydum. Bazen ...
Bir zamanlar bildiğim bahçenin kapısı kapalı, ama taşların arasında hâlâ yeşil bir iz var. Geçmiş, tamamen yok olmak yerine bazen toprağın altında yen...