Akşamın Eşiğinde
Gün, yorgun bir kuş gibi şehrin çatılarından çekildi. Pencerelerde kalan ışık, unutuşun sessiz işaretiydi. Bir fincan çay soğudu masada, sözler içimi...
2 okunma
Gün, yorgun bir kuş gibi şehrin çatılarından çekildi. Pencerelerde kalan ışık, unutuşun sessiz işaretiydi. Bir fincan çay soğudu masada, sözler içimi...
Çocukluğun bahçesi uzakta, yolları tozla kaplı şimdi. Bir nar ağacının gölgesinde adını bilmediğim bir yaz duruyor. Döner miyim, bilmem, ama rüzgâr h...
Avucumda eski bir taş, suyun kenarından kalma. Yıllar geçtikçe ağırlaşmış, suskunluğuyla konuşuyor. Bir ev yıkılır, duvarlar gider, ama eşik yerinde ...
Karanlık, odanın içinde uzun bir düşünce gibi durdu. Sonra perde aralığından solgun bir mavi yükseldi. Kimse gelmeden önce sabah, masaya bir sessizli...