Sessizliğin Eşiğinde
Kapıyı açan bir anahtar değil, içeride büyüyen duru bir bakış; dünya sustuğunda duyulur adını koyamadığın akış. Bir düşünce geçer, ardından gölge, hi...
Kapıyı açan bir anahtar değil, içeride büyüyen duru bir bakış; dünya sustuğunda duyulur adını koyamadığın akış. Bir düşünce geçer, ardından gölge, hi...
Sabah, yüzünü sormadan gelir, pencereye ince bir aydınlık bırakır. İnsan kendini ararken değil, arayışı durduğunda uyanır. Yol, ayak izlerinden önce ...
Gölge, duvardan daha büyük görünür ışık geri çekildiğinde. Oysa yaklaşınca anlaşılır: karanlık, kendi sesinden ürker. Bir adım atılır sessizce, kalp ...
Nehir, kıyıya bir ders yazmaz, suyun yönüyle konuşur yalnız. Taş, kök ve uzak deniz aynı akışta buluşur. Elinde tuttuğun her şey parmaklarından geçer...
Bir oda vardı, eşyasız, penceresi göğe dönüktü. Oraya girince insan kendi gürültüsünü fark etti. Sonra hiçbir şeyi düzeltmeden sandalyeye oturdu gün....