Akşamın Kıyısında
Günün son ışığı çekilirken evlerden, bir pencere açık kalır gökyüzüne. Sokak, ayak seslerini toplar yavaşça, uzak bir tren geçer içimizden. Ben akşam...
2 okunma
Günün son ışığı çekilirken evlerden, bir pencere açık kalır gökyüzüne. Sokak, ayak seslerini toplar yavaşça, uzak bir tren geçer içimizden. Ben akşam...
Küçük bir pencere vardı duvarda, güneş oradan girerdi odaya. Çocukluğum, mavi bir örtü gibi serilirdi öğle uykularına. Şimdi aynı yerde gölgeler büyü...
Yol, geçenleri unutmaz hiçbir zaman, taşlarında ayak izleri kalır. Bir bavulun gölgesi uzar akşama, uzaklık, sessizce adını anar. Döner miyiz bilinme...