Sessiz Öğreti
Bir taşın üstünde bekler sabah, Sözden önce doğar dinginlik. Dinleyen kalp, yolu kendisi bulur. Bir el uzanır eski bir dosta, Kırgınlık çözülür yavaş...
Bir taşın üstünde bekler sabah, Sözden önce doğar dinginlik. Dinleyen kalp, yolu kendisi bulur. Bir el uzanır eski bir dosta, Kırgınlık çözülür yavaş...
Uzak dağlar çağırmaz insanı, İlk adımın sesi yeter. Küçük bir çaba, uzun gecede Bir kandil gibi parlar. Düşen, toprağı tanır önce, Kalkan, ufku yenid...
Ne öfkeye bırak kendini, Ne korkuya bağla ellerini. Kalbin iki kefesinde Adaletle ölç gününü. Bir söz ağırsa sus biraz, Bir susuş ağırsa konuş. Denge...
Bahçede tek bir çiçek yok, Her dal başka mevsim taşır. Usta, aynı rengi aramaz; Her tomurcuğa yer açar. Öğrenci uzaklaşınca Bahçe sessiz kalmaz yine....
Gün, kenarları kıvrılmış Eski bir defter gibi kapanır. Yanlışlar silinmez belki, Ama yanına bir ders yazılır. Gece, sorularını saklar; Sabah cevaplar...