Sabahın Eşiğinde
Pencereyi açınca içeri doldu gecenin unuttuğu serinlik; masanın üzerindeki bardak, uzak bir gölü hatırladı. Sokağın ucunda tek bir kuş ışığı yoklayar...
1 okunma
Pencereyi açınca içeri doldu gecenin unuttuğu serinlik; masanın üzerindeki bardak, uzak bir gölü hatırladı. Sokağın ucunda tek bir kuş ışığı yoklayar...
Deniz çekildiğinde kumda ince, parlak bir yol bıraktı. Kimse yürümemişti oradan; yine de bir geçiş vardı. Eğilip elimi suya değdirdim, soğukluk avucu...
Öğle ağırlaşınca ağacın altına oturdum; yapraklar konuşmuyordu. Yalnızca ışığı bölüyor, yere hareketli lekeler bırakıyordu. Bir süre hiçbir şey istem...
Akşam, evlerin kenarına mor bir sessizlik serdi. Bir pencerede yanan lamba, karanlığa karşı çıkmadan parladı. Ben de o ışığı izledim; bütün uzaklıkla...