Sessizliğin Kıyısında
Akşam, penceremde ağır bir perde, Gün, avuçlarından ışığı bıraktı. Uzak bir kuş döndü kendi sesine, İçimde eski bir kapı aralandı. Söylenmemiş sözler...
Akşam, penceremde ağır bir perde, Gün, avuçlarından ışığı bıraktı. Uzak bir kuş döndü kendi sesine, İçimde eski bir kapı aralandı. Söylenmemiş sözler...
Sokaklar yıkandı gece boyunca, Çatılarda ince bir serinlik kaldı. Toprağın koynundan yükselen koku, Unutulmuş bir günü yeniden andı. Bir çocuk geçti ...
Karanlıkta yanar tek tek evler, Her ışık başka bir hikâye taşır. Birinde ekmek bölünür sessizce, Birinde bekleyen bir kalp konuşur. Ben de pencereme ...
Yol dedikleri taş değil yalnız, Bazen bir bakışta başlar yürüyüş. Ardımda bıraktığım gölgelerle Aynı bedende büyür dönüş. Bir rüzgâr değdi yüzüme sab...
Gün, perde aralığından sızarken Bir serçe dokundu sessizliğe. Karanlık, odanın köşesinden çekildi, Işık yer açtı yeni bir dile. Henüz söylenmemiş büt...