Mostar Akşamı
Taş köprüye vurur akşamın bakır ışığı, Neretva, uzak yolları anlatır sessizce. Bir evin penceresinde bekler eski bir şarkı, Kentin kalbi ürperir suyun...
2 okunma
Taş köprüye vurur akşamın bakır ışığı, Neretva, uzak yolları anlatır sessizce. Bir evin penceresinde bekler eski bir şarkı, Kentin kalbi ürperir suyun...
Kapısı hâlâ açık mı bilmem, Bahçede aynı incir ağacı mı durur? Yol aldıkça içimde büyür evin sesi, Bir kandil gibi geceme vurur. Dönüş, bazen bir adı...
Sana yazdığım her cümle Geceye bırakılmış ince bir iz. Cevap beklemiyorum artık, Yeter ki kaybolmasın içimizdeki deniz. Bir gün rüzgâr taşırsa sözler...