Sessizliğin Eşiği
Bir kapı vardı içimde, kimse çalmadan açık kaldı. Gelen, kendi sesini duydu; giden, ardında bir akşam bıraktı. Ben sustukça büyüdü duvarlar, kelimele...
Bir kapı vardı içimde, kimse çalmadan açık kaldı. Gelen, kendi sesini duydu; giden, ardında bir akşam bıraktı. Ben sustukça büyüdü duvarlar, kelimele...
Deniz çekildi kıyıdan, kumda ince bir iz bıraktı. Birlikte yürüdüğümüz yollar şimdi yalnız ayak sesleri taşıdı. Gün dönünce anladım: Her ayrılık uzak...
Akşam, pencereye yaslandı, odada turuncu bir sessizlik. Sana söylemek istediğim şey bir cümle kadar kısa, bir ömür kadar eksik. Sokak lambaları yanın...
Bir yol çizdim kendime, başlangıcı aynada, sonu bilinmez. Her adımda başka bir ben sessizce geride bekler. Yol uzadıkça öğrendim, varmak her zaman ul...
Yağmur dindi, kaldırımlar küçük gökyüzleriyle parladı. Şehrin yorgun yüzünde unutulmuş bir gülümseme kaldı. Pencereler açıldı birer birer, eşyalar ye...
Kapıda kaldı iki gölge Biri senindi, biri benim İçeri girsek değişirdi dünya Dışarıda kalsak da öyle Bir eşik bazen ev değildir İki kararın arasındak...
Yanımdaydın, ulaşamadım Uzakta değildin, eksiktin Bir cümlenin içinde durduk İkimiz de başka yere baktık Sonra elin elime değdi Mesafe kendinden utan...
Saat ilerledi, biz kalmıştık Akrep bir soruyu taşıyordu Yelkovan cevap vermedi Zaman da bazen susardı Pencereye vuran ışık Odayı değil, düşünceyi değ...
Bir şey vardı aramızda Adını koyunca küçülecek sandık Büyüdü, sessizce büyüdü Ve ikimizi de içine aldı Gidişin kapıyı kapatmadı Sadece odanın yönünü ...
Sana bir soru bırakıyorum Cevabı bende olmayan Belki bir pencere açar Belki de yalnızca yankılanır İnsan bazen konuşmaz Kendini daha iyi duymak için ...