Sabahın Sessiz Öğüdü
Gün, perdeyi aralarken usulca, Bir ışık bırakır masanın üstüne. Dün sustuğu yerde bugün konuşur, Kalbin unutulmuş, küçük diline. Yol henüz çizilmemiş...
Gün, perdeyi aralarken usulca, Bir ışık bırakır masanın üstüne. Dün sustuğu yerde bugün konuşur, Kalbin unutulmuş, küçük diline. Yol henüz çizilmemiş...
Kökleri karanlıkta, dalları gökte, Bir ağaç bekler mevsimlerin dilini. Ne acele eder yaprağa ne gölgeye, Bilerek taşır sessizliğin yükünü. Ben de dur...
Başkasının yıldızını arama gökte, Gece, herkese başka bir yol çizer. İçinde sakladığın küçük kıvılcım, Karanlığın yönünü sessizce değiştirir. Bir adı...
Tepeler uzakta mavi bir sır gibi, Sis, vadinin adını gizler. Yine de ufka bakan göz bilir: Her bilinmeyen, içinde bir çağrı besler. Yolun sonunda ne ...
Göl kıyısında ağırlaşır zaman, Suyun yüzünde bulutlar dinlenir. Kuşlar, uzak dallarda kısa bir ezgiyle Günün yorgunluğunu birbirine verir. Ben susarı...