Boşluğun Kıyısında
Gece, odanın içinde ağırlaşır Masa susar, pencere bekler Dışarıda kimse yoktur Ama kapı hâlâ aralıktır Bir adım atmak düşüncesi Ayaklardan önce yorul...
Gece, odanın içinde ağırlaşır Masa susar, pencere bekler Dışarıda kimse yoktur Ama kapı hâlâ aralıktır Bir adım atmak düşüncesi Ayaklardan önce yorul...
Bir ses geçti koridordan Kime ait olduğunu söylemedi Taş zeminde kısa bir yankı Sonra kendi içine döndü İnsan, sustuğu yerde büyür mü Yoksa eksilir m...
Sandalye gün boyunca boş kaldı Üzerinde tozdan ince bir mevsim Oturacak kişi gelmedi Saat, duvarda kendini tekrarladı Akşam olunca sandalye karardı O...
Yolun sonunda küçük bir ışık vardı Yaklaştıkça yer değiştirdi Taşlar ayak bileklerine konuştu Gökyüzü hiçbir şey açıklamadı Yine de yürüdü insan Çünk...
Önce kapı kapandı Sonra odadaki sesler azaldı Bir fincan soğudu masada Adı unutulan bir gün gibi Sonra hiçbir şey olmadı Bu da bir olaydı belki Duvar...