Sessizliğin Haritası
Akşam, masanın üzerine eğilir, camda solgun bir gökyüzü kalır. Uzakta bir tren, kendi gölgesini taşır; kimse sormaz nereye vardığını. Ben, odanın içi...
2 okunma
Akşam, masanın üzerine eğilir, camda solgun bir gökyüzü kalır. Uzakta bir tren, kendi gölgesini taşır; kimse sormaz nereye vardığını. Ben, odanın içi...
Deniz çekilir, taşlar görünür; evin duvarında tuzdan bir ışık. Pencereler, içeri girmeyen rüzgârı uzun süre beklemiş gibidir. Bir sandal ipini gevşet...
Sabah, boş bir fincan gibi tezgâhın üzerinde soğur. Sokağın sesleri birbirine karışır; bir kapı kapanır, bir kuş havalanır. Gölge, duvara vurmuş bir ...
Bahçenin sonunda eski bir saat çınarların arasında görünmez. Yine de her öğle vakti çimenler kısa bir an durulur. Orada kimse zamanı kurmaz, kimse ge...