Şehrin İçindeki Sessizlik

Akşam, eski bir kapının önünde durur, camların ardında çoğalan gölgelerle. Bir çocuk, sokağın adını unutur; şehir bunu fark etmeden kararır. Ben cebimde küçük bir ışık taşırım, kimseye göstermeden, kimseye sormadan. Bazen bir evin önünden geçerken ışık, benden önce eve varır.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 40 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Garus Abdülmelikiyan Şiirleri

Tüm Garus Abdülmelikiyan şiirleri →